L I T E R A R I A. 87 



Cum Essaei omnia Deo sive Fato adscriberent , 

 voluntatemque hominum liberam tollerent , Sad- 

 ducaei vero omnem Dei providentiam negarent , 

 Pharisaci non ita , sed , media inter utrosque via 

 procedentes , dicebant a Deo omnia fieri , et ho- 

 minis voluntatem non privabant a vi, ipsa a se 

 pendente (i). Hi ergo homines non uti machinas 

 sed tanquam libere cogitantes et agentes contem- 

 plabantur et quis neget hob in historicum summam 

 habere vim et efficacitatcm ; tune enim res gestas 

 aliter homo ccntemplatur; in causas inquirit, cur 

 homines sic vel aliter egerint , cur haec vel ilia 

 acciderint ; ad temporum et locorum rationem ani- 

 madvertit, et quamvis Divinam naturam agnos- 

 cit, quae omnes res gestas, hominumque facta , 

 providentia sua moderatur, causas tamen naturales 

 indagare conatur , casque , ubi adsunt , recte ani- 

 madvertit , verbo pragmatico modo narrat et de- 

 scribit. 



Pharisaeis etiam propria erat interpretandi ratio 

 quaedam in verbis quidem serviliter haerens, ita 

 ut leges Mosaicas quidem omni vigore et lumine 

 saepe privaret, attamen historico multo minus 

 noxia , quam ilia plane opposita ratio, quae non 

 proprium proximumque verborum sensum specta- 

 ret, sed remotum quendam et figuratum, sive 



allc- 



CO Cff. de Pharisaeis Jos. Ant. Xllh 10. . 5- ^ XVIII. 

 I. <;. 3. Bell. Jud. II. 8. 5. 14. Euangclisrae , passiui. - 



