L I T E R A R 1 A. 107 



placido, ut ita magis etiam litteris incumbere et 

 animum mentemque informare posset ; sed gaude* 

 mus in primis quod Romae otio fructus sit, ubi 

 opportunitatcs ei erant scriptores illos varies sibi 

 comparand! vel saltern legendi; ubi consuetude ei 

 certe fuit cum multis aliis viris doctis ibi degen- 

 tibus. 



Quid autem magis ei prodesse potuit quam ilia 

 imperatorum amicitia, qua usque ad finetn vitae 

 fruebatur. Cujusque profecto multum interest ut 

 gaudeat amicitia et favore principum; omnium ta- 

 men maxime Josepho hoc profuit. Civis enim 

 dum fuit populi illius despecti et contemn, qui 

 servitudinis jugum ferebat, libertatemque amiserat, 

 ab omnibus juribus ct privilegiis , quibus Gives 

 Romani fruebantur , dcstitutus erat (i). At vel 

 sic tamen quum imperatorum amicitia frueretur , 

 omnia erant alia, omnia meliora, namque non 

 solum eadcm , quac Romanis civibus , ei obtige- 

 runt privilegia, sed plura eaque majora. Confe- 

 rantur modo quae supra diximus (2), de bene- 

 ficiis quibus cumulatus est , ita ut vitam ducere 

 posset felicem , nullis sollicitudinibus , nulla rei 

 pecuniariae inopia , nullo denique modo perturba- 



tara : 



(i) Cff. Cicero, pro Flacco,a8. Minucii Felicis Octavius, 

 c. 10. Tacitus, Hist. V. 5.8. Diodorus Siculus, XXXIV. 

 p. 524. Juvcnalis Sat. XIV. 103. 



CO Cf. Cap. I. S lo. 



