122 COMMENTATIO 



potest gentem suam laudibtis efFert et ita agit ut 

 ad omnia quae honori ei sunt data opera atten- 

 dat. Quisque qui ita scribit dignus est quod 

 laudetur. Sed qui nimius procedit, et contra 

 veritatem loquitur, ita ut narret quae numquam 

 locum habuerunt, silentio vero praetermittat quae 

 populo suo dedecori sunt, atque ita de omnibus 

 mentiatur, talis scriptor sine dubio rejiciendus 

 est. Sed videamus jam ad quemnam ordinem Jo- 

 sephus pertineat. 



Qui Josephi scripta accurate legit statim animad- 

 vertet eum populum suum diligere. Uti jam vi- 

 dimus Cap. II. . 6. semper gentis suae luget 

 calamitates , et ubi potest ea quae ei honori esse 

 possunt, bene adnotat. Sed hoc non facit ita ut 

 inde historica ejus fides diminuatur. Quando nar- 

 randa sunt minus honorifica, haec non silentio 

 praetermittit. Probant hoc ea quae dicit de Israe- 

 litarum fatis in deserto degentium. Omnia quae 

 Moises de hisce exhibet etiam ille enarrat. Tanta 

 inobedientiae istius populi specimina, tanta illius 

 ingrati animi testimonia , tot seditiones contra 

 Moisen et Deum describit, ut nil silentio prae- 

 teriisse dici possit (i). Quando de temporum 

 recentiorum historia agit, idem facit. Quid lsrae 

 litae contra Samuelem ausi sint, quo modo ira 

 incitati ab eo regem petiverint (2), quoinodo 



dein 



(1) Cf. Ant. Jud. III. 13. IV. etc. 



(2) Cf. Ant. VI. 3. etc. 



