quid dicam , vix habeo. Acli enim vi extern^ ad ea, quge vera , bona, jusla, 

 pulchra atque divina sunt, quomodo eorum sensione'profundiori repleri pote- 

 runt ? Ejus aulem generis bominibus arnica mente suadeam necessum est, faciant 

 nimirum sine mora , quod cessante vi external facere non negligerent. Quod si 

 enim uHA unquam in re vi externe adhibita nihil proficitur , in res philoso- 

 pbicas idem sensu eminentissimo valet. 



Jam vero dixeril aliquis : Quid ergo? Philosopbia nullA omnino utilitate 

 gavisa est ? Ad bane antem quaestionem rcsponsum admodum facile est. Non 

 nego, Philosopbioe suam esse ulilitatem, quin imo reel defendilur, omnium 

 earn scienliarum ntilissimam csse. Quis vero negare ausus erit, rei cujuscunque 

 ulilitatem perspici non posse, nisi antea cognita sit? Quomodo ergo ad Philo- 

 sopbiae studium cum reverentia et amore accedere poteris , si amor ipse a 

 prassenii et palpabili utilit-ate ejus originem deduccre debet ? Aut negligatur 

 itaque Philosophiae studium , aut naturali quodam amore scientiae absque ulte- 

 rior! respeclu incboetur, necessum est. Quod quale sit, eorum exemplo proba- 

 tur, qui sola utilitate rei moti ad Philosophorum pedes auscultaturi se conferunt. 

 Progrcdiente enim pbilosopbo ab imis cognoscendi principal primo justolongio- 

 ribus introductionibus a fine proposito magistri vel inscitia vel morosa pertinacia 

 et libidine retineri se dicunt ^ mox nugis juslo majoris babitis inutile sibi vani 

 laboris onus imponi queruntur^ denique nihil conspicientcs, quod cum scientist 

 particulari conjunctum sit, Philosophia3 terga vertunt, praecipue si audire con- 

 tigerit magnum gravemque virum nobiliora illis non sentientem. Caslcrum iis 

 omnibus, qui Philosophiae praestantiam ex so!4 utililate dijudicaie solent , vix 

 alia dicere in praesenlia possum, quam quae alio sub respectu in bibliis sacris 

 nronentur : Queer ite primum regnwn coelorum , reliqua vobis dabuntur. (*) 



Cum reverentia Pbilosophia; debila porro intime conjuncta est animi ilia 

 sensio , vi cujus omnem scientiam a Philosophia petendam esse , persuasum 

 babetis adeoque Philosophiae sludiutn ita aggrcdiendum censelis , ut nihil orn- 

 uino vos scire credutis. SCIRE enim eum dunlaxat dicimus , qui relationes reales 



(*) Evang. Maltb. 6, 33. 



