C ") 



qui commercium homintim mirum in modum anxit? Anne ii, qui activitatis 

 propriae pertaesi pulvinaribiisqtie insidentes otio indecoro perfruebantur , sive 

 ii, qui magistrorum pedibus accubantes auscultantesque, quee tradita acceperant, 

 mente obtusa recipiebant, aliorum invcntis conlenti ? Anne Bacones, Cartesii , 

 Leibnizii, Kantii et reliqua nobilissimorum virorum immortalis cohors, qui sibi 

 peisnasnm habcbant , propria aclivitate opus esse , ut Phiiosophia cumque 

 Philosophic reliquae scieutiae colerentur; qni nihil recipiendum esse ab aliis pu- 

 tabant, quin nova germina saltern inde producerentur ; qui derrique una mente 

 omnes in eo erant, ut animo earn vim adderent , qnam scientiarum humanita- 

 tisque salus postulat? Vis autem quibus tandem mediis augetur? Exercitio 

 et continua activitate ! 



Quod quale sit et quantum , antiquorum temporum philosophi bene sensisse 

 mihi videntur. Novimns, maximi ingenii viros plurium aunorum spatio Socrate 

 magistro usos fuisse. Ejusdem autem praecepta , si rerum philosophicarum scrip- 

 toribus fides habenda est , admodum simplicia eraut, ad minimum reducenda 

 numerum , adeoque brevi tempore absolvenda. si de percipiendis illis solummodo 

 anxii fuissent. Sed majora mehercle divini illius homiais consuetudine eosdem 

 quaesivisse , persuasum mihi habeo , nimirum animi exercitium propria activi- 

 tate soh\ possibile. Quod quale fuerit r/i/v/i t\ {AaieuTocvj sic dicta probat , qua 

 Socrates usus omnis in eo versatus est, til cognitiones discipulis non traderet, 

 sed eas [tarilummodo ex interior! animo provocaret , quod sine propria discen 

 tium activitate efflcere non potuisset. 



Eodem modo Plato praeclarissimus ille Socratis discipulus rem philosophicam 

 tractavit, quippe qui propriam suorum aclivilatem tanti habuit, ut methodum 

 socraticam non solum in academic, sed etiam in conscribendis operibus philo- 

 sophicis adhiberet. Qua enim ratione motus dialogos illos nondum satis laudatos 

 composuit? Eum forsau in fmem, ut philosophicis praeceplis Poeseos venusta- 

 tem et florem adderet ? Multi quidem afBrmative ad hanc quaestionem respon- 

 dendum sibi putabant. Tali vero modo accidentali admodum ratione motus 



(*) Conf. Gcist der Socralik vou Fr. M. Vierthaler. Salzburg 1798. pag. 5y. 



