infinitft ilia arte , qme ipsi innata quodammodo erat , opera phrlosophica per 

 ficiens usus essct. Philosopho enim prE reliquis certitude procreanda curae esl, 

 qua re fiebat, ut Spinoza, Wolfius, Kanlius mathematicam melhodum in Phi 

 losophiam traducere studerent. Sed sublimiora practerea anhelasse videtur Plato 

 lectorcm continuis quajstionibus ad eandem animi activitatem coacturus , ad 

 quam Acadcmice discipulos praesentes Socratis adinstar cogere solebat. (*J Jios 

 ;: iii .in in omnibus Graecorum praestantiam aut imitantes , aut superare stu 

 denies nonuc eadem a Philosopbiae tironibus exigamus, quae Graeci optimo jure 

 ab iis cxigcre solebanti 5 



Dixcrit forsan aliquis : Non eadem nobis atque Grnecis possibilia esse } aliam 

 docendi atquc disccndi melbodum ex immutato rerum statu progredi ! Sed 

 facile patet , ad mere accidenlalia tanlummodo respicieutes lalia proferre posse. 

 Onuiis docendi et discendi methodus propriam animi activitatem excludens 

 nulla est. Verum cst, ncademiam platonicam nostris temporibus vix possibiiem 

 csse. Inde nulcm nondum sequitur, recipiendam ergo esse dirain illam philo- 

 sopliandi metbodum, quae nostril actate Pliilosopbiae scholasticae nomine omnium 

 prudentium vituperio cxposita est. Postulant omnes . qui sublimiori cultural 

 gaudcnt , libcralis sic dicta ut adhibealur methodus. Eadem autem nulla sane est, 

 si in eo ponatur, ut in tradendis scientiis omncm scholae rigorem abi^it, laboris 

 fugam promoveat, eaque, quae proprio studio acquircnda sunt, placentis dul- 

 cihus nfligat, quo minor! cum loedio recipiantur ab iis, qui nullius vigoris capaces 

 stint. Si adbibenda est meiJiodus rr/V- liberalis, talis sit, necessum cst, ut in 

 ouini docirina facultalum animi noslri cxercitio plurimum tribualur^ atque iude 

 palet, quid aetas nostra a Philosophiac lironibus exspeciare possil el debeat , et 

 quo jure ipse ab iisdem propriam animi aclivilalem jietierim. 



Ad ea , quae modo postulavi aliud non minoris momenli petitum accedit : 

 ISe nimirum Philosophiac tiro de ph'losophicae cognilionis possibilitate siaiini 

 ab initio desperet ! Mullos quidcm sequent! modo verba faccre audio : r Phi- 

 f losopbia scieutia est experieatiae limites transgredieus , quae in eorum praeci- 



(*) Conf. Sclileiermachers Plato. I Band, die Eiolcitung. 



