ORNATISSIMI 



OMNIUM ORDINUM AUD1TORES! 



A 



HTEQUAM dicendi iaitium faciam, divino numini grates agere necessum 

 cst 1 quod inilii prae reliquis contigit , in augiistissiwa bac cathedra divinae 

 illius scieuliae, quatn Philosophiam nominant, praecepta exponere. Sentio cnim , 

 quantum et quam praeclarum sit , prima et originaria vcritalis atque virtutis 

 prtncipia viris adolescentibus insiuuare, qui parenlum amor, praeceptorum cura 

 atquc voluptas, Patriae atque Regis Augustissimi spes, omnisque virtutis omni- 

 bus mortalibus pignora sanrlissima sunt; neque me fugit, nil majus, pulcbrius 

 atque divinius excogitari posse, quam iis omnis cogitandi agendiqne ratiouis 

 auclorem evadere , a quibus universum genus humanurn optima quaeque et prae- 

 clarissima jure exspectare potest , si beue iiistituti sint ; omnia autem maximo 

 malo suo verctur, si aut perversa doctrinA in avia et devia seducti fuerint, aut 

 PbilosophiA nomine praeclarissimo indigna ad finem, huic scientiaz propositum, 

 non pervenerint. 



Deinde ex imo vobis corde gratuler, necessum est, quod Augustissimi , 

 Excullissimi atque Oplimi Regis rminificemia hoc vobis Pbilosophix magiste- 

 rium concessum est, non quia viribus oieis maxima quaeque ronfklo, sed quia 

 persuasum babco, Philosopbiam omnium sane scientiarum primam atque praes- 

 tantissimam esse. Quid enim vita humana est ad Pbilosopbiac pra?cepta non 

 iustituta ? Mihi saltern nulla alia esse videtur, quam ilia vulgi, quod brutorum 

 adinslar nulla alia lege in coguoscendo atque agendo regilur, quam quae aul & 



I. 



