( 34) 



societatis vinculo conjunct! ascenderunt , expressiones sunt. Easdem immutabiles 

 esse, nonnisi ii defendere poterunt, qui persuasum habent, humanitatem tris- 

 tissimo falo subjectam aut in uno eodemque culture gradu continue versatam 

 esse debere , aut ad normam rationi et cognitioni perfection contrariam vivere 

 posse. Quod si vero quis defendere ausus esset, genus humanum in eodem cul- 

 turae gradu versari, historia ipsa leslis ,fa!sam ejus opinionem esse, comprobaret. 

 Exceptis Asice genlibus, quarum multac maximo suo malo antiquissimis vinculis 

 capias tenebantur et adhuc tenentur : exceptis Turcarum cohortibus , qui plu- 

 rium saeculorum spado non mutanles mores atque leges in cultissima Europa 4 

 peregrini manebant et adhuc manent nulla fere in orbe terrarum gens reperitur , 

 cujus leges rerumque publicarum formas una cum cultura aut ascendenle aut des- 

 cendente mulataj non sint. Romanorum legislatio primis lemporibus talis non erat, 

 qualem nostra etas admiratur 5 eadem paulatim missis legibus anliquioribus, con- 

 suetudine plerumque nixis a reliquis Europas gentibus recepta est , aliisque tandem 

 legibus non in un& civitate cessit. Systema, quod aeque barbaro nomine feodale 

 nominabant, progrediente cum tempore cultur^ in systema transivit, vi cujus 

 quilibet libertate. gavisus nullam legem sequitur , quam aut ipse , aut alius ejus 

 nomine non probavit. Similis reliquarum rerum humanarum institutorumque 

 ipsis connexorum in omnibus civitatibus conditio erat. Quod si vero quis 

 statuere voluerit, hominem rationi ei cognitioni perfection agendo conlradicere 

 posse , omnem ejus uaturam perverteret defendens, possibilem esse genlem aut 

 simulatoribus perversissimis compositam , aut ad etim servitutis gradum delap- 

 sam, ut intima animi sensa continud vilitate in pectore recludere possit. Quae 

 cum ita sint , preecepta positiva , a scientiis positivis exponenda perfici posse , 

 recte defendimus. Admisso autem eadem perfici posse , scientia quaerenda nobis 

 est, quae perficiendorura principia subministrat , eamque Philosophiam saluto 

 scientiarum posilivarum sinceram amicam : Amicum enim eum nomino, qui in 

 omnibus mecum cum benevolenlid et caritate consentiens rem meam auget , non 

 autem eum, qui eandem aut negligit, aut minuit. 



Dixerit forsan aliquis : Historiam probare, non omnes gentes continuo pro- 

 gressu ad perfectionem gaudere : interire multas : plures ad perfections culmen 



