.(4) 



quam ut academics sive dignitati sive ostentation! consulerem. Ita- 

 que secuto semestri satis habuimus novis quoque prselectionibus ea 

 prsemitlere, quce alumnorura usus suaderet, non qune annales acade- 

 mioe poscerent. Neque aliter fecimus proesentis anni initio , proelectio- 

 nibus Exhortatione ad facultatis philosophical alumnos proeludentes : 

 qua?, typis vulgata , nee inserendi consilio cornposita fuerat, et si 

 inserenda esset , hujusce potius quara primi anni fastis adjicienda. 

 Igitur inauguralibus, ut ita dicam , academiae nostrae annalibusj 

 quod insertum vellem , nihil prorsus reperiebatur } neque haec res 

 me vehementer sollicitum habebat ; etenim et de officio rationibus 

 inodo memoratis me satis defensum putabam , et laudis , siquid sa- 

 pientibus audiendum dicerem , parandaa occasionem periisse facile 

 patiebar. Interim, annalium parte jam typis excusa, fuit qui laudis 

 niece ? quam ipse eram ; cupidior, moneret, ne ad priraa academia? 

 monumenta nil praster nudum nomen conferrem : nam hoc cum alias 

 non decere, turn a nemine minus quam a me exspectari ? quippe qui 

 litteras humaniores docerem. Faucis : sincere monenti obtemperan- 

 dum utcunque duxi. Itaque, quum neque animus esset docti quid, 

 ut ajunt ? elaborandij et tempus insuper aliis negotiis impeditum 

 deficeret , opportune accidit ? quod Romce Schlegelianas secundam 

 versionem nondum vulgaverarn. Ad earn, lanquam ad unum solli- 

 citudinis refugium, recurri, nunquam ita facturus, nisi necessitas quo- 

 dammodo cogeret. Etenim , non modo hoc probe intelligebam ., quam 

 parum conveniat fastis academicis vel optimam carminis et laboris 

 nomine commendandam versionem inserere, sed illud etiam verendum 

 erat, ne quis me ejusmodi operam, quasi scilicet gravioris momenli, 

 alieno loco ostentantem ? acrius reprehenderet , quod omnino stu- 

 dium in hoc litterarum genere ponerem. Nee enim defuturos puto , 



