opportunitas deerit iis quoque respondendi, qui, alii rudes litterarum, 

 alii, ut sibi quidem videntur, doctiores, latine aut scribi prorsus no- 

 lunt, aut bene emendatcque scribi hodie posse negant; neque minus 

 iis, qui , prosara concedentes, a poesi utique abstinendum , praeci 

 piunt, quasi vero, (sic enim his persuasum est^J recentiorum latina 

 pocmata necesse sit vcl mere servilem esse veterum imitationem, 

 ideoque non ferendam , vel , si hoc minus , certe nemini unquam 

 sufficientem linguoe cognitionem fore, ut in ejusmodi carminibus de 

 stylo, quid probandum culpandumve sit , certa auctoritate pronuntiare 

 valeat. Scilicet hoc volunt illi, eadem poemala eodern fere jure ab 

 aliis laudari , ab aliis reprehendi posse. HGEC igitur , et quoe similia 

 niiilta a mullis garriuntur, turn refutandi locus eiit in prccsentia 

 autem huic qualicunque sive quacstiuncula? sive oratiuncula? hie modus 

 siatuatur. 



