(so) 

 Saxea slant tecto miracula perque columnas; 



Capta vehunt altae vivida signa rates. 

 Nempe quod ornabat populos, urbs colligit una : 



Quae manibus finxit gratia Graja suis; HO 



Quas gravis Aegypti mens mystica : caesa Syene , 



Ad templum vigilant sphinxque nigerque leo } 

 Quemque eadem procul JEthiopum de rupe Sesostri 



Miserat urbs , Solis nunc obeliscus arat , 

 Cum Nilo mutans Tiberim, fretaj jamque salutat 



Extern! radiis aeruulus astra poll. 

 Arcanas hodie frustra fert ille figuras } 



Sed tamen et doceat , si cui nosse datum , 

 Mutanies annos , bumanae exordia mentis, 



Clara ut regna ruant, ipseque nil sit homo. 120 



disit , auctorcm modo citans Dawcsium ( Miscall, crit. p. 4- ) Is mihi ad manum non fuit , adeo- 

 que, quid docueril, ignore; sed aut ipsum aul censorem errasse,pro ccrlohabeo, collatis tribus 

 loci's, Properlii, n, a3, 12 : nobile dentis opus, Ovidii, R. A. v. 3g6 : nobile debet opus^ 

 et ejusdem , Art. Am. HI, 289 : inamabile stridet. 



Idem censor, quern vcllem honoris causa Lie nominare , asquum sane judicem et raodestum , 

 rara in censoribus virtute, ut vel ideo de doctriria ejus bene omineris : idem igitur alia qux- 

 dam recte reprehendit , ne 'mihi quidem probata , et in hacce cditione mulata. Fuit tamen , ubi 

 ab eo disscntirem; velut in versa 121. in quo carpit tollit immensum ( cf. immensum crescere 

 apud Ovidium; immeiisum altolli apud Taciturn), in versu 233. ubi carpit quid juvat ( cf. 

 apud Propertium : quid juvat ornato procedere , vlta^ capillo elc. ) in versu 256. Ubi miror 

 illi lam veliementer displicuisse phrasin : machina mundi Lethes horriferis laxaferetur aquis ^ 

 melucnti scilicet, ne laxum hie longe aliiid et ridiculum lecloris animo ofl'erret. At ego latine 

 sciibenii id magis viilendum csse exisiimo , quid veteres (cf. Vngiliilazis laterum compagibus etc. 

 et ejusdem laxat dausira Sinon) dixerint, quam quid in recentiorum aut linguis aut stjli fas- 

 tidio ofl'endot. Fuit etiam, nbi verbis alium, quam ego volueram, sensum tribueret; velut in 

 versu 280. nunc mutato , ubi vel lacrytnante ad mentem auctoris, nee prorsus contra lingua: 

 Icgenij inlelligendum crat : vel quum lacrymaris , omisso scilicet pronomine. 



