38 COMMENTARIUS DE TERTIO STATU 



toritas (ut infra monebimus) pro eo saeculo omnino exigua est, res- 

 que adeo e publicis monumentis decidenda apparet. Quum autem 

 iiiillum tale ante saeculum XIV conditum repererimus., in quo Or- 

 dinis nobilium clarum vestigium conspeximus , hujus existentiam 

 ante illud non admittimus. Et neque statim saeculo XIV agnoscimus 

 Ordinis nobilium existentiam , quum ante hujus medium pluribus et 

 gravissimis negotiis ad patriae regimen spectantibus se non immis- 

 cuerint, vel ut regiminis participes adfuerint, quibus quum adfuisse 

 et se immiscuisse reperiantur oppidorum magistratus seu deputati , 

 hos citius quam proceres plenam et perfectam Ordinis patriam con- 

 curantis et coregentis adeptos fuisse formam existimamus et conclu- 

 dimus. Rem ita se habuisse probandum restat. 



CAPUT II. 



Recensentur monumenta , quibus probatur saeculo XIV Magistratus 

 plura et graviora patriae negotia de jure et privilegiis curasse , 

 peregisse et contrectasse , quam Nobiles, ac proin illos citius per- 

 fectam Ordinis formam consecutos quam proceres . 



Animus non est hie cuncta ilia accumulare , quae concurrere pos- 

 sent ad probandum vel suadendum ' Tertium, ut nunc vocamus, Sta- 

 tum citius exstitisse illo, qui modo Secundus est. Tantum 



Potiora sequemur, 

 DC multis modicam nilentcs cuderc suminam. 



1 Itaque, quum anno 1314 ob Ducis (in quae successerat) debita 

 variis in locis detinerentur Brabantiae mercatores, atquc aerarii ratio 

 male videretur administrari, oppidorum rectores, concurrentibus ple- 



1 Talia sunt pro privilegiorum et amicitiae conservatione conventus et confoederaliones civium 

 Bruxellensium et Lovaniensium an. 1313, item Antverpiensium , Bruxellensium et Lovaniensium 

 an. 1828 (v. Loovens , t. Ill , pag. 23 et 27) , aliaque , ex quibus quidem quaedam oppidorum 

 auctoritas aut licentia elucet, sed non tails, ut earn pro argumento existentiae Tertii (ut mine 

 reputatur) Ordinis adhibere audeamus. 



