40 



117. S. Lingain. 

 Spccioni raram , admodum polyniorpham , per iconem 

 d.scriplionemque Todcannm optime illustratam , in caule 

 herbae majoris cxsiccato nec aiBpIius definiendo semel 

 legimus ( UUersdorf) Martio. 

 1 18. S. D oli o 1 li m. 



a, subteres 



fifi, hemisphaerica 

 Sphcierulae mediocres , nudae , sparsae, nitentes , atrae: 

 earum latera cingunt plicac z — 3 — 4 orbiculares, con- 

 ccntricac , satis regulares : ostiola papillata : locus nata- 

 hs stipites caulesque lierbacei Hrmiores. In hisce clia- 

 ractcribus ambae convcniunt varictates : at /3,3, fonna 

 discrepat pulvinata subsemiglobosa. Pari fcre frequen- 

 tia , nequaquam rarae , obveniunt : vere , autumno. 

 nq. S. herbarum. 



ct, cofnplanata 



/3, convexa 



y, tecta 

 a, elegantula , sparsa , regularis , in caulibus emortuis 

 semiputridis passim , non infrequens. /3, rarior , in 

 Arnndine Phragmitide praesertim observala , a praece- 

 dentis varictate /3/3, oslioli forma plicarumque defectu 

 aFfatiui distincta. y, totius forsan generis vulgatissima, sti- 

 pites herbarum aridos ubique infestans. — Autumno, vere. 



120. S. fissa. 

 Sitbiculi omnino adsunt rudimenta , sed parca et obso- 

 leta , vix digna , quae speciem aliorsum ablegent. Loco 

 J aec suo passiin invenitur, aestate et autumno. 

 rai. S. operculata. 



a, sparsa 



yy, auincuncialis 



55, sctiata 



