2.'Jl 



scentes , inpriinis pineos. Augusto , Septembri, priino 

 Octobri. 



679. A. P. stypticus. 



Epidermis pilei in squamuJas furfuraceas demum solvi 

 consuevit. Vulgaiissimus est fungus , ad caudices arbo- 

 rum variarum frondosarum ubique fere greges suos ef- 

 fundens. Aulumno , hyeme, vere. 



680. A. P. mitis. 



Pileus candorein utplurimum conservat , nec nisi rarius 

 fuligine quadam diluta in vetustioribus afflatus observa- 

 tur. Lamellae simplices , albae , demum pallent : in ico- 

 ne Obss. myc. I. tab. 5. fig. 3. justo multo saturatius 

 pictas nostrum saltem exemplar exhibet. Stipitis forma 

 ac dilatatio prorsus qualis in praecedente. Sapor per- 

 sistenter mitis. Ramos deciduos emortuos Pinorum — 

 sylvestris , Abietis , piceae — passim (faule Briichen; 

 Moholzer Haide; Eulenwald) occupat , haud infrequens. 

 Ab Augusto in Novembrem. 



681. A. P. nidulans. 



Toinentum pilei mollissimum , ad tactum velutinum. 

 Praefert species elegans truncos pineos et abietinos (Loh- 

 gruben; Quizdorf; Seer Steinbruch; Eulenwald): atta- 

 men nec alios prorsus respuit (inventa v. c. in Sorbo — 

 Trcbusser Allec). Parcior verna, Aprili , Maio : frequen- 

 tior autumnalis , Septembri , Octobri. 



682. A. P. variabilis. 



a, vulgaris 

 Pileus tomento candido laxo subdetersiii indutus , de- 

 muin laevis pallens ; substantia humida molli. Lamellae 

 ex albo tandem griseae , pulvere spermatico rubiginoso- 

 rufo conspersae. Pervulgatus locis sylvaticis udis est 

 mngillus , ubi in ramis dejectis , stipitibus , muscis , aliis- 

 ve quisquiliis parnsitatur , rarius solo nudo umbroso ipsi 



