2 8G 



851. C. flava. 



Variat apicibus vivide luteis. In syhis variii frequens. 

 saepe ingens et crassissima. Praescrtim Septembri. 



852. C. Botrytis. 



a, communii 

 Elegans , grantlis rionnuniquaui. Saepe ex eodcm tninco 

 rami assurgunt alii regulares, alii difforines elongati crassi 

 obtusi , rarnulis itein obtusatis parcis. Specicne vere 

 differant NN. 85o. 85i. 852 , sub judice lis est. Minime 

 rara in sylvis (v. c. Duhrau; Basahhiigel; Moholzer 

 Haidc; JJ'ieser Berge). Aestatc , autumno. 



b) T c n u i c a u l c s. 



853. C. abietina. 



Fungus noster , dum viget , vel contritus vix vircscit : 

 exoletus virorem sordidum quendam induit. Ludit ce- 

 terum magnitudine , ramisque nunc strictioribus , nunc 

 laxioribus tenuioribusque (per aetatem forsan juniorem). 

 Sapor per varios gradus amarus. Copiose crescit in 

 sylvis abietinis nostris , vix aliis , passim , locis praeser- 

 tim muscosis , utplurimum terrestris , rarissiine trunco- 

 rum putrium incola. Ab Augusto in Novembrem usque. 



854- C. pyxidata. 

 Initio albida , apicibus plus minus rufescentibus : vetu- 

 stior aut exsiccata tota fere rufescit. Truncos occupat 

 in terris nostris nonnisi yineos cariosos vetustos , in qui- 

 bus hinc inde occurrit baud infrequens (Schivestembusch; 

 Coscler Ddmmc; Moholzcr Haide). A Junio in Septem- 

 brein usque. 



855. C. corniculata. 

 Color flavus , in vitellinum abiens , sequentis fere spe- 

 ciei : a qua tamen differt notis in Synopsi indicatis. 

 Obvenit passiin , sed parum frequens , in gramineis ne- 



