0V> 



Tah. II. IQOt. P. nielaloma nobis. 



i '. P, f/arva sessilis conjcrta concava dcmum planiuscula, 

 sordiJc aurantia ; mdrgine pilis subtilissimis Jasciculatis 

 atris undUjue obsito. 



Diamcter i — 3 lincaruni. Formd nnnc gaudet 

 regulai i orbicnlari , nunc plus minus ditformi , margine 

 varie Hexuoso. Subtus modo prorsus laevis est , modo 

 pilis item atris , sed sparsis et obsoletis , Itirtiuscula: 

 qui in marginc constantes , conferti , lasciculares , bre- 

 vissimi , cingulo discum circumdant nigro , quo vel ipso 

 quantuin distet baec a praecedente , vix opus est, ut di- 

 sertis verbis moneamus. Stipcs numquam ullus. Situs 

 rarius subsparsus : plerumque arcte congestus, caespitu- 

 lis saepe longe latequc erfusis , carbonaria paene tota 

 obducentibus , interdum materie alba (bysso forsan qua- 

 dam) veluti calce vestitis. In carbor.ariis sylvaticis ve- 

 tustis passim (v. c. Ouizdorjer Busch ; Polsbriuh; Trtin- 

 ke) frequens. Yere , aesEatc, praepriniis aulumno. 



T. VIII. ioo5. P. s angu inolen ta soeis. 



7 * P. sessilis minuta glabella depresso - hemisphaerica och/o- 

 leuca vel dilute ochracea , ad tactum cruentata. 



Sparsa gregariaque, intacta tota unicolor straminea 

 aut pallide ocbrea : at laesa sanguine illico emisso macu- 

 Jis persistentibus rubellis pingitur. Latitudo lineae vix 

 unius. Ligna varia liumida incolit : lecta v. c. in asser- 

 culi.s pineis cellaribus (Anstaltshellcr) inque ramis alneis 

 aut corylcis ad terram udain projectis (Schopswiesen). 

 Septembri et seqq. 



1004. P. convexula. 

 Ob fragililatem maigine passim incisa. Rara in terris 

 nostris species : liactenus unica tantum vice epigaea re- 

 perta ad oram sylvae (Herrmanns Felder). Medio 

 Aprili. 



