3 7 i 



ii 12. E. aureum. 

 Species prae ceteris elegans , saepe satis profunde im- 

 mersa , sericeo adspectu melleoque vel aureo colore in- 

 signis. Frequens aliquoties reperta fuit in foliis vigen- 

 tibus Populi nigrae itaiicae pratensis (Diehse; Jdnken- 

 dorjer Lehmdamm) , 3 — 4 lineas utplurimum lata, for- 

 ma circumscripta subrotunda. Junio. 



iii3. E. populinum. 

 Notam diagnosticam bonam offert cupula profunda , be- 

 mispbaerico - subventricosa. Color initio pallide flave- 

 scit : dein saepe purpura quasi afflatus apparet , quod 

 tamen in E. tiliaceo etiam quandoque observavimus : de- 

 mum fit spadiceum. Vulgare ad folia Populi tremulac 

 viridia siccaque : perenne. 

 11 14. E, alneum. 

 Valde grumosum ac grossum , planuin vel subpulvinatum, 

 4 — 6 lin. saepe inagnum. Frequens ad folia alnea de- 

 cidua , fere perenne. 



obs. Porro buc venit adnotandum : 

 E. Padi. E. oblongum subeffusum folia contorquens 

 album. Structurd quidem ad species praesertim in in- 

 troitu generis recensitas proxime accedere videbatur: 

 at folia valde contorta suspicionein , meruni insecti 

 (quamvis nullo modo erucndi) doinicilium Erinei faciem 

 induisse , inde a primo adspeclu alebant. Nonnisi in 

 statu recenti ac juniore semel , sed frpquens , arbores 

 integras occupans , in foliis Pruni Padi juvenilibus ob- 

 servatum , locis opacis umbrosis paludosis (Moliolzer 

 Haide). Ineunte Junio. 



69. R A C O D I U M. 



iii 5. R. rupestre. 

 a, commune 



