572 PRODROMUS MONOGRAPHIÆ FICUUM. 
21 (flores). (Ficus indica, Linn. Amen. I. p. 27. Rowb. 
l. c. p. 539. haud Linnei in opp. poster. que mazime spectat 
aliam U. Tjielam. Ficus benghalensis, Linn. excl. quib. 
Synon. Commelin. Hort. Amstel. I. p. 62. Thunb. Diss. 5. 
Willd. Spec. IV. p. 1135. Spreng. Syst. Veget. cf. Hook. 
Journ. of Bot. Vol. III. p. 287. Tab. XIII. et XIV. (optime). 
Peraln. Rheede, Hort. Malab. Tom. I. Tab. 98. (accurate). 
Ficus lasiophylla, Link. Enum. IT. p. 449. teste Kth. Ficus 
crassinervia, Hort. berol, nec Desf.) 
Has. In Ind. Orient. variis locis, Bengalia, Hb. Hook. ! 
Viriagapatam, n. 76. Hb. Campbell, spontanea in montosis 
Circars, circa domos Indorum culta (Roxb.) Travancore, 
(Wight, n. 3001! forma foliis summis magis ellipticis;) 
Terra Canara, Hb. Mig. Mauritius, Hb. Hook. ! 
Onsznv. Linnæus celebrem hanc arborem presertim in 
mente habuit, cum in F. indice charactere ramos radi- 
cantes dixit, cum autem ex autopsia speciem ipsam non- 
dum cognitam haberet, male huc etiam retulit Rheedei 
figuram Tom. III. Tab. 63. Re dein melius perspecta, 
nostram tanquam varietatem distinxit: F. indica, B SP- 
PI. II. p. 1514, sed deinde sub F. bengalensis nomine 
(sub quo in H. Amsteled. tum colebatur et hodie adhuc 
colitur) enumerabat. Ita factum est ut complures auctores 
etiam sub F. indica illam' Tjielam Rheedei et sub Ficus 
benghalensi, F. indicam, Linn. Am. Acad. intellexerint, 
v. c. Vahlius, Enum. II. p. 187 et p. 195, synonymis 
autem sæpe heterogeneis adjectis, v. c. Varinge latifolie, 
Rumph. Herb. Amb. III. Tab. 84. que est sp. longe 
. diversa Roxburghius in FI. Ind. F. indicam, Linn. Am. 
. Acad. restituit. Cum autem ipse Linneus sub F. benga- 
lensis nomine recte descripserit, et F. indica, Syst. veg. 
Rheede, Tab 63, omnino diversa sit, nomen illud reti- 
nendum videtur. In hortis culta fere glabrescit quo 
factum videtur, ut Thunbergius et Vahlius l. c. folia utrin- 
à que glabra dixerint. ; 
^ dole forma variantur: mox latiora obtusissima, mox lato- 
