— 109 — 



ADDENDA 



140. — R. humulifolius C. A. Meyer. 



Radix (v. rhizoma?) ,,filiformis lignosa repens" dicitur. 

 Caulium basis saepe biennis v. perennis. lignosa ; caules sté- 

 riles non describuntur, in herbariis juvéniles solnm vidi. 

 Caules fertiles e rhizomate vel e parte infimâ lignosa cau- 

 lium vetustorum orta, herbacei, simplices, erecti vel ascen- 

 dentes, 10-20 (raro 30) cm longi, hinc inde aculeato setosi, 

 setis patentibus rectis, glabri vel puberuli, 1-3-flori. Petioli 

 longi, supra sulcati, basi vaginantes, setigeri, pubescentes 

 vel glabri; stipulae petiolo sat alte insertae, filiformes in 

 foliis superioribus minutée vel abortivae. Foliorum lamina 

 saepe latior quam longa, sinu nunc lato aperto, nunc an- 

 gusto profundo cordata, trifida vel, lobis lateralibus fissis, 

 quinqueloba, grosse et saepe inciso-duplicato-serrata, supra 

 strigoso-pilosa, glabrescentia, subtus in nervis setosa et pu- 

 bescentia ; lobus terminalis saepe ambitu fere ovatus, acutus. 

 Folia fere 8 cm longa, 10 cm lata. Flos terminalis aut solus 

 aut uno vel duobus lateralibus comitatus, omnes peduncu- 

 lati, nutantes. Calyx subcampanulatus ; sepala lanceolata 

 caudato-acuminata, externe puberula, erecto-patentia. Pe- 

 tala longa, lanceolata, acuminata, alba, fugacia. Stamina 

 sepalis multo breviora conniventia ; filamenta externa dila- 

 tata, reliqua filiformia. Carpella 5, distantia, glabra ; styli 

 elongati. Drupeolae maturae saepissime solitariae, magnae, 

 succosae, rubrae, acidae ; putamen 5-6 mm longum, 3 mm 

 latum, siccum reticulato-rugosum, areolis saepe subsexan- 

 gularibus. 



Hab. in solo humoso silvarum acerosarum Rossiae orien- 

 tais, Sibiriae et provinciae Amurensis. — In Corea septentrio- 

 nali in trajectu Abuzsa-Kogar ad limites planitiei elevatae 

 Peischan a me collecta et in fegione Ochotensi finitima 

 nostrae in silvis paludosis crescit (Komarov in Flora 

 Mandsliurise). 



