262 -. C AETMELAEUS. 
S. 4- 
| Succus arboris, cui omnis deleteria vis ineft, 
brunneo-ater, in refinam exficcatur, quae m 
mare lic di&o femper eft durior magisque nigrt 
fere inftar picis, ac iguis calore liqueícit. 
Colle&io facci refinofi fumma fiet prudentit 
ne vitae incurrat periculum eum collecturus. 
Sollicite igitar linteis obvelanda funt capub 
manus et pedes, ut defendetur totum Corpus 
, mon minus ab halitn arboris quam ftillicidio eus 
.. Nemo tám prope hane arborem accedere audeb 
ur fuccum eius manibus abripiat; utitaque fuccus 
excipiatur, longae arundines Bambu, fuperius 
 acuminatae inftar haftae iaculatoriae, kot 
blique cortici trunci intruduntur, ut in i ? 
fillet fuccus fanguineus, qui brevi poft conden- 
fatur et indurefcit, obfcure rufefcens vel ni^ 
cans. Quo propius radicem arbor vulneri? 
eo efficacius venenum, Interdum plures usQ/^ 
viginti eiusmodi arundines arbori infixae. re'7- 
quuntur per tres vel quatuor dies, ut fuccus 
cavo earum colligatur et concrefcat. Supremus 
articulus arundinum tunc repletur fucco, re 
pars amputatut, ^ ^ im 
. —.. Succus adhuc recen$ in. baculos vel globulos. 
.efformatur et in arundinum cavis fervatut, 967.— 
loco mediocriter calido: linteoque faepe dec* 
E obvoluto confervantur hi globuli, omni feptim" 
Optime detergendi ac mundandi, ne m" 
obducantur, vel exhalando nimium fua de virtute 
perdant, quae intra annum mitigatur, '" 
S E e : : $ $ 
