L Y C P E R D iV. 77 



in pinetis fero autumno crefcit. Saltcni ob formam Bullhrdi Lycoper- 

 don ProteuSy var, 4. hyeviale (^HiJloire dcs champ. p. 148. Herh. t. 72.) huc 

 pertinet. 



T A B V L A C L X X X V I I I. 



163; LTCOPERDON SPADICEyM. 



L, acaule et caulefcens, turbinatum, fpadiceum, corpore (peridio) depreflb- 

 globofo punctato, centro faepe faftigiato; petiolo tereti pleno ocliroleuco, 

 bafi tuberofo radicato vel nullo. — Schaeff. Ind. p. 129. 

 Lycoperdon fpndicenm, fubrotundum , folidiusculum radicatum, maturum 



lanugine pollinifera repletum. Dickf. Pl. crypt. hrit. i. p. 25. 

 Lycoperdon fpadiceum ct difpar. Gmel. fyjl. Nat. Lin. 2. p. 1469. 

 Hab. in fylvis ad terram. 



TABVLA CLXXXIX et CXC. 



164) LTCOPERDON BOFISTJ. 

 (Lycoperdon gemmatum et areolatum. Schaeff. Ind. p, /30,) 



L. magnum obconicum, fubfeflile molle, pailefcente-albidum, fubtus plicatum, 

 fquamis latiusculis. Ohf. myc. i. p. 4. 



Lycoperdon caelatum. BuU. Hijl. des cbainp. p. 156. t. 430. huc quoque 

 pertinet. 



Lycoperdon Bovifta « vulgare. Hudf. Fl. angl. 2. p. 642. 



Hab. aeflatis fine in pafcuis colliculofis , etiam in fylvaticis graminofis, ubi 

 autumno ad dimidium ruptum et evacuatura adhuc invenitur. Ad fomi- 

 tem adhiberi poteft. 



Ohf. De fungo tab. CXC. b. Schaeffer in Indice 1. c. ipfe affirmat, eum 

 tantum tubcrculis planiufculis (obfoletis^ ab antecedente differre ; cum 

 vero cetera conv^eniant, hoc non fufficere poteft, ut tanquam fpecies propria 

 diftinguatur. 



K 3 TABV. 



