( 4.) 

 Snec, 1819! — at cui l'onles attente cousulere placueiil, 

 cuni candidissimis viris Koch, Grenier in iitt., etc., facile 

 apparebit V. didymam Ten. a V. polita esse diversam. 



Veronica polita Fr., nov. 1819! in omnibus scriptis Te- 

 norei ante 1851 accuratissime et manifestissime descripta 

 sub nomine V. agrestis. Hoc insuper extra dubium ponitur 

 e speciminibus auctoris et disertis ipsius verbis in Prodr. 

 FI. Neap. p. 15. (1851). 



Jam ex bis patet banc non fuisse primitivam V. didy- 

 mam Prodr. FI. Neap. speciem dubiam (Rom. et Schuit) et 

 ab ipso neglectam usque ad 1851. Definitio in Prodr. FI. 

 Neap. data : « Floribus peduncuiatis, foliis profunde cre- 

 natis pubescentibus, capsulis didymis rotundatis, pedun- 

 culis fructiferis revolutis » nil illustrât , sed ad specimina 

 Tenoreana eraendata in Spr.Syst. veg., I, p. 75 : « Laciniis 

 calycinis inaequalibus, subfoliaceis, dentatis, corolla multo 

 majoribus. » manifeste est V. agrestis var. calycida. Ad 

 banc quoque retulit acut, Koch in Syn. éd. 2. « ad speci- 

 mina autbentica » , monens se e Tenorei citationibus se- 

 ductum ad V. politam in éd. 1 , perperam duxisse. At alia 

 specimina illius temporis a me visa,- ut etiam planta e se- 

 minibus a Tenoreo ipso distributis in Horto Berolinensi ! 

 Dresdensi et Hafniensi enata , jam monente Reicbenbach 

 in FI. exe, ad V. opacam manifeste pertinent. Ex bis patet 

 auctorem utramque lum temporis conjunctam sub nomine 

 V. didymae a V. polita seu sua V. agresti distinxisse. 

 Egregius quoque plantarum cultor et observator Verlot, 

 qui genuinam V. opacam colit, in Cat. hort. Grat. monet 

 banc diversam a V. polita e seminibus nostris enata. 



Post Prodromum FI. Neap. V. didymam neglexisse vide- 

 tur Tenore ipse,donecexplicatione mea etReichenbachiana 

 in Iconogr. veram V. agrestem dignoscere didicit. Fn Syll. 



