374 L I B. XV. A U D I T U S. 



rimentis,' comperit tandem, rationes diverfarum harmoniarum, & 

 feptem difcrimina vocum. 



Nempe ab eo antiquo certe tempore confonantia (/) dicitur, quando 

 numeri vibrationum in duabus chordis aequales funt , atque adeo earum 

 vibrationes eodem tempore recurrentes in unum fonum conjunguntur. 



Otiava vero, quando chordae , caecerum Equalis , longitudo (g ) duplex , 

 & in univerfum , vibrationum numerus , in chorda A. eft duplus vibratio- 

 num chordae B. 



Quintam dixerunt , quando chordae A. aeque tenfae , & aeque craffse 

 ac chorda B. longitudo eft; uti 3, & in chordaB. uti 2. 



Quartam vocarunt, quatsdo eadem ratio , cumque ea conjuncti vibra- 

 tionum numeri, funt, uti 4. & 3. 



Tertiam majorem, in qua ratio eadem eft, uti ?. ad 4. 



Tertiam minorem , in qua ratio eft , uti 6. ad 5 . 



Reliqua nomina hoc in opere, tot aliis deftinato objectis , interhn 

 omittimus ( h ). • 



Ottava fuperior dicitur , quae fit a numero vibrationum duplo , inf?* 

 rior , quae a fubduplo. 



Omnes toni audibiles aut in odo(i) odavis continentur, aut in de- 

 cem (k), ut longitudinum in chordis fonoris fummse rationes finfc 

 J024. & 1. Neque fupra eam rationem foni exaudiuntur, neque 

 infra (/). 



Inter duas octavas fubtilis & docla auris 43. tonos , f:ve heptame- 

 rides diftinguit ( m ). Immenfa adeo vis tonorum diflingui poteft, 

 nempe ad 387- 



§. XVI, 



tf) Bartoli p. ?2?. s ; Gravezandb p. 647. 



(g ) Ea ot fimpliciflima vulgo utuntur Helsham p. 2?J. Bartoli p. 122. Kirchbr 

 fhonnrg. p. 181. &c. 



(A) Mp.rsennus barmonkor.L.W. Rirchjlji tffowirg. L. V!. c. 2. Cartssius de 

 bomine p. 72. Bartoli p. 122. a fola longitudine: sGravezanur 1. c. Helsham 



J> Q75. JVlus-SCHENEROECK n. I426. 



(;') Sauvkur p. 140. cum 6400. fit potentia decima nHtneri Uj. 



(k) Eulbx p. 8, nempe inter }o. & 7$a©. 

 ( iy Sauveu*. Euler. 

 ( )» ) Sauysur p. ij6. 140, 



