SECT. //. INHALATIO. <m 



fcholaeqne toti, neque ulli nuperorum (g). Aerem ea via reforberi non fit 

 probabile (£"*). 



Per tenulas cutaneas inhalari maxime probabile eft , ctfi non facile e(r, 

 eas lta replere , ut fudent ( g** ). 



Eft aliquod etiam inhalationis genus, quod non de aererefumit, fed 

 de fuperficie cutis fub cuticula. Necefle eft venas dari , quae humorem refor- 

 beant, qui in veficas ab ambuftione fa&aseffluxit, quando epidermis inu. 

 mobilis nihil transmittit ( h ). 



§. XXI. Qiiibm a caujis augeatur. 



Contrarias cum exhalatione videtur caufas habere. Plantae certe , quas 

 interdiu , & per calorem exhalant, eaed<;m nodtu, & perfrigus inhalant, 

 turgent , mole augentur. 



Huc etiam per priora pertinct aer humidus ( /') , unaque frigidus: 

 quies (k ), &defidia: adfedus triftis ( /) , a quo frequenter & fubito urinae 

 inaquofas mutantur, repercufib perfpirabili (m); metus, aquo diarrhceae. 

 Creditur metum cutis vafa inhalantia laxare , ut facilius morbofis effluviis 

 pateant, in pefte potiflimum (n ). 



S £ C T I III. 



T A C T U S. 



§. I. Taftus peculiariter diftm , quid fit. 



Q 



Uando accuratius proprietates corporum nobis circumpofitorum co- 

 gnofcere volumus, de quibus neque ex oculorum judicio definire 



M 2 licet 



({) CromrveU Mortimer in diff. de bnmorum intrtitu ht corp. hum. QuiNcr ftat. 

 p. 126. Gortir 1. c. p. 41. ed. 1. Haguenot de trattfpir. infenf Cora. Consentim 

 p. 2jo. Le.Fivre pbyfiol. I. p. 100. Doullet. Ergo dantur vafa abforbentia. J. de 

 Sanden morb. cut. b. is8. Rosen attat. p. »28. 



(g* ) IYIusscheniroeck de aere p. 40 41. 



(g* ¥ ) Per pilos vitale quid adtrahi Helmont de bomin. & mort. p. iti$, 



(b) Babon & Desrocheks in tbeji Parif. 1742. difcufTa. 



(O p. 77. (*)lbid. 



(/) Conf. p.71. (»1). L. XVII. 



(k) Ritinus unijce a «rrore peftem credebat projagari. Sed deca rc aliss qaafetnr. 



