NOVITATES ZOOLOGICAE XXIV. 1917. -201 



continui. ab eis axillis medio dorso proximis separati ; .scutellum scuto aequi- 

 longum, latitudine sua sesquilonghi.s, sulcis impressuni zonam marginalem 

 limitantibus et prope eius apicem hand coniunctis, foveis diiabus rotundati.s 

 in parte apicali zonae marginali.s, inter se pauUum remotis, notatum. Super- 

 ficies scuti atque scapularum grosse reticuJato-siilcata ; areolae .scutelli antice 

 dimidio quam in scuto angustiores, sensim postice minores, in parte tertia apicali 

 nullis ; axillae fere laeves. Metanotum medio politum, carina elevata, sulcata, 

 quam scutellum sesquibreviore. Mesothoracis latera et metapleura laevia. 



Proalae nervis stigmatico et postmarginali longis, hoc incerte limitato. 



Calcar pedum posticorum maius tibiae apicis latitudini aequilongum, calcar 

 minus multo brevius. 



Abdomen petiole transverso brevissimo, thoraci aequilongum, vel segmentis 

 posticis plus minus retractis. 



Long. 1-1,1 mm. 



Habitat. Mahe : Cascade Estate. 



Specimina duo. 



Adn. Haec species nulli ex tribus generis sectionibus quas Thomson instituit 

 convenire potest. In eius characteribus hoc est praecipuum : vertex pone 

 oculos acute marginatus, alarum speculum nullum, petiolus transversus, abdomen 

 fere sessile. Elachertiis hyphanteriae Crawf., texana species, huic quam descripsi 

 valde affinis videtur, verum scapulis in angulis anterioribus non insculptis et 

 femoribus posticis nigris differt. 



Gen. Stenelachistus, n. 



Hoc novum genus in subtribii Elachertinorum, inter Elachertum ( = Elachi- 

 stum) atque Stenomesium ponere licet, eiusque species duae nunc cognitae eodem 

 sunt colore subluteo, maculis nigris, qui est Stenomesio rujescenti Rossii, aliisque 

 huius generis speciebus. Stenelachistiim a Stenomesio thorace, abdomine anten- 

 nisque, omnibus elongatis, distinguas. 



Generis Stenelachisti haec est diagnosis : Corpore elongate, nitore baud 

 metallico ; vertice cum occipite continue ; oculis glabris ; flagello longe- 

 articulato ; scutello juxta marginem foveolis lincaribus uniseriatis vel etiam 

 sulco continue impresso ; callo parce at longe piloso ; mesosterno a pectore 

 sulco longitudinali discrete, mesepisterne pectori contigue, inter mesosternum 

 et epimerum disposito ; proalis abdomen superantibus, cellula costali lineari, 

 nei've stigmatico brevi, postmarginali longe ; postpetiolo 1/4 abdominis formante. 

 — Quibus notis haec adjicere licet : corpus colore lutescente, nigro-maculatum ; 

 caput thorace latius ; genae baud sulcatae ; metanotum carina instructum vel 

 carinae loco pHois incurvis, propinquis, spatium angustum limitantibus, interdum 

 etiam nucha, terminatum. 



Species huius generis margine occipitali, scutello, metanote, nervi marginalis 

 et articulerum antennalium longitudine, inter se valde differunt. 



Genus Slenomesioidens quod Ashmead instituit, secundum auctoris tabulas 

 analyticas (deest enim descriptio) a Stenelachisto bene distinguendum videtur, 

 quum sulcis scutelli careat eiusque clava in articules tres sit divisa. 



63. Stenelachistus impressus, sp. n. (figs. 63-65). 

 Femina. Lutea, nigro-maculata, a lis hyalinis, nitore pingui. Vertice inter- 

 dum rufescente ; area ocellari, oculis et flagello nigris ; pronoto et scuto partim. 



