118 



De dichter Poot maakte op dezen gedenkpenning- het volgende 

 bijschrift: 



De Rotte duik' daer de oven, 

 Erasmus in metael verkeert, 



Wij loven 't kunstig Loven (Leuven) 

 Dat d' eer van Delf met zilver eert. 



't Zent Leeuwenhoek naar 't leven, 

 Aan Leeuwenhoek, door munt herteelt, 



Wat kon men grooter geven ? 

 Dees helt verdient een zinnebeelt. 



Doch wort de magt niet kranker, 

 Zoo glinstert hy van gout op 't lest; 



Maar 't zilver is vry blanker, 

 En dat gelykt zyn inborst best. 



Dus pryst de School 's mans grysheit, 



De wysheit kroont de wijsheit ! 



De grootste eer nogtans, waarop Leeuwenhoek zelf den hoog- 

 sten prijs stelde en waarop hij met verschoonbare verheffing 

 dikwijls roemde, was zijne benoeming tot „Lid der Royal So- 

 ciety te Londen." Deze onderscheiding viel hem te beurt toen hij 

 nog in de kracht van zijn leven was, namelijk op 46jarigen 

 leeftijd. Ik spreek er het laatst van omdat ik de bijzonderheden, die 

 deze benoeming voorafgingen en vergezelden, eenigszins uitvoe- 

 riger wilde mededeelen; daarbij heb ik gebruik gemaakt van de 

 aanteekeningen, die men bij Birch, „ the History of the Royal 

 Society of London," 1757, vol. IV vindt, omtrent het verhandelde 

 in de vergaderingen van dit geleerd genootschap, welke aan- 

 teekeningen men als het Notulenboek der Sociëteit kan aan- 

 merken. 



Nadat Leeuwenhoek, sedert zijn eerste aanraking met dit ge- 

 leerd genootschap in 1673, in eene immer levendiger correspon- 

 dentie was getreden en hij zijne onderzoekingen, over onder- 

 scheiden onderwerpen, voornamelijk die van de bloedlichaam- 

 pjes en de circulatie van het bloed had bestudeerd, waarvan de 

 resultaten zoo belangrijk waren voor de physiologie en hij kort 

 daarna de niet minder belangrijke ontdekking deed van de in- 

 fusoria, welke ontdekkingen wij boven gezien hebben, dat 



