eene eenmaal opgevatte meening niet gemakkelijk varen liet, ja 

 zelfs soms met hardnekkigheid tegen de krachtigste argumenten 

 bleef staande houden, al moet erkend worden dat hij soms, door 

 zijne verbeelding en de begeerte om gedurig nieuwe ontdekkingen te 

 doen, medegesleept, dingen meende waar te nemen, die reeds in 

 zijn leven op deugdelijke gronden in twijfel werden getrokken 

 en die ook in lateren tijd als onjuist, en onwaar zijn aangewe- 

 zen; dit alles kan gerust worden afgetrokken van de som zijner 

 talrijke ontdekkingen en er blijft nog genoeg over om hem met 

 eerbied aan te staren. 



En heeft nu deze merkwaardige man, van wien het nageslacht 

 met zooveel eerbied spreekt, die de achting genoot van de groot- 

 ste geleerden en beroemdste denkers van zijn tijd, die van vor- 

 sten en hooge staatspersonen talrijke bewijzen van onderschei- 

 ding en vriendschap genoot, ook van zijne landgenooten, vooral 

 van het Bestuur van ons land, de bewijzen ontvangen, dat het 

 ware verdiensten op prijs stelde? Wij aarzelen niet, uit hetgeen 

 wij daaromtrent vinden aangeteekend, zulks ontkennend te be- 

 antwoorden, daar het bekend is, dat hij als stil burger van 

 Delft geleefd heeft en gestorven is en tot op hoogen leeftijd in 

 eene ondergeschikte ambtelijke, zij het dan ook in eene voor 

 dien tijd niet onvoordeelige, maar toch nederige maatschappelijke 

 betrekkin» - werkzaam was. 



Dat hij zelf gevoelde, dat men zijne diensten niet beloond 

 had, zoo als hij billijkerwijze had mogen verwachten, kan blijken 

 uit de bewoordingen in een brief aan G. C. Leibnitz gericht, 

 toen hij reeds 84 jaren oud en dus aan den avond van zijn leven 

 genaderd was. 



„ Het is," zegt hij, „ eenige jaren geleden, dat eenige Heeren 

 van de Hooge Regeeringe van ons lant, eenige van mijne ont- 

 dekkinge quamen sien. Een van die Heeren seide tot de andere 

 Heeren, in mijn presentie: „sal men soo veel arbeyt onbeloont 

 laaten?" waarop de andere antwoordde: „dit seggen wij alle, 

 en waarom doen wij het niet?" l ) 



>) 20ste Sendbrief van 13 Maait 1746, blz. '189. 



