109 



kers bleek lastig gevallen te zijn; zoo als blijkt uit het verzoek 

 dat zoowel Leeuwenhoek, als zijne dochter Maria, aan de reizi- 

 gers bij hun vertrek op het hart drukten, om aan niemand te 

 zeggen dat zij bij haar vader waren toegelaten geworden. „ Als 

 wir gehen wolten" verhaalt Uffenbach „ bate sowohl der wun- 

 derliche Mann, als auch seine Tochter instantlich, dasz wir doch 

 niemand sagen solten, dasz wir bey ihne gewesen und etwas 

 gesehe; denn es seye alt, und des vieles Ueberlaufens, sonder- 

 lich von Leuten, die keine rechte Liefhaber seyen, ganz mühe." 



Uffenbach en zijn broeder werden bij dit bezoek door de doch- 

 ter van Leeuwenhoek vriendelijk ontvangen en vooraf in eene 

 zijkamer gelaten, waar zij hun verhaalde „ dat haar vader se- 

 dert eenige jaren veel nieuwe zaken met zijne microscopen ont- 

 dekt had, doch dat hij bij zijn leven niets meer van zijne waar- 

 nemingen wilde uitgeven, dewijl men hem in geschriften sma- 

 delijk bejegend om zijne meeningen over sommige onderwer- 

 pen bespot had en hem beschuldigde dat hij meer door zijne 

 verbeelding dan door zijne glazen had gezien." 



De geleerde reizigers werden door Leeuwenhoek „ gar höflich" 

 ontvangen. Het eerste dat hij hun zeer duidelijk en schoon liet 

 zien, was de omloop van bet bloed in den staart van eene 

 kleine bot. Verder vertoonde Leeuwenhoek in eene mossel de 

 ontwikkeling der jongen, ook sneed hij een darm der mossel 

 open en toonde door zijn microscoop eene groote hoeveel- 

 heid zand aan, dat de mossels met het slijm, waarin zij leven 

 tot zich nemen. Hij meende daarbij dat dit zand diende tot vor- 

 ming der schalen voor de jongen, even als de hoenders behoefte 

 hebben aan zand en kalk voor de vorming der eierschaal. 



Voorts toonde Leeuwenhoek in een haarbuisje meer dan der- 

 tig uiterst kleine jonge oesters in spiritus vini bewaard, welke 

 zeer duidelijk te onderkennen waren. 



Op hun vraag, hoe hij deze kleine oesters in zulke haarhuisjes 

 had gekregen, antwoordde hij, dat hij den darm eener oester 

 opensneed en met een pennemes een weinig van de daarin 

 vervatte materie nam, hetwelk hij dan op den nagel van zijn 

 duim afstreek, waarop hij vervolgens een droppel brandewijn 

 goot en het haarhuisje in dit mengsel stak, waardoor liet vocht 



