49 



tengewone onderzoekingen een geschikte kamer moest bezitten." 

 Dit laatste wordt echter weersproken door hetgeen Dr. Moly- 

 neux er van getuigt, die sprekende van zijn bezoek aan Leeu- 

 wenhoek zegt, „ dat hij. tijdens het beschouwen van de micros- 

 copen zich in eene vrij donkere kamer bevond met slechts één 

 raam voorzien, waar zelfs de zon toen niet op scheen, en dat 

 zich toch de voorwerpen schooner en duidelijker vertoonden, 

 dan die hij in Engeland of elders gezien had, ofschoon daar de 

 zon op scheen, of door weerkaatsende spiegels meer dan ge- 

 woon licht ontvingen." 



Ten gevolge dezer discussiën werd door Mr. Henshaw voor- 

 gesteld aan Leeuwenhoek te verzoeken, „dat hij zijn uitvinding 

 mocht willen bekend maken, indien het iets nieuws was." Aan 

 dit verzoek werd dan ook door Leeuwenhoek welwillend vol- 

 daan. In de vergadering van 1 April '1685 *) werd een brief 

 van Dr. Molyneux voorgelezen van den 14den Maart, waarin hij 

 mededeelde, dat de glazen, die Leeuwenhoek hem liet zien, 

 de voorwerpen niet meer vergrootten dan verscheidene glazen 

 die hij zelf vroeger zag en daardoor alzoo niets meer kon ont- 

 dekt worden dan hetgeen gemakkelijk met behulp van andere 

 microscopen kon gezien worden, zoodat alzoo een verslag van 

 deze microscopen te geven geenszins voldoende zou zijn. Doch, 

 voegt hij er bij: „Het zijn alleen zijn eigene glazen, die deze 

 meer dan gewone ontdekkingen doen." Daarbij vermeldt hij ge- 

 hoord te hebben, „dat hij nooit die glazen van betere soort ver- 

 kocht." 



Niet alleen verkocht Leeuwenhoek niet die glazen van „ betere 

 soort," zooals Molyneux zegt, maar geen zijner microscopen was 

 voor geld te verkrijgen. Uffenbach had daartoe een aanzoek bij 

 hem gedaan, doch zonder gevolg. 2 ) 



') Birch t. a. p.. blz. 386. 



3 ) „Zuletz" zegt hij „wiese uns Herr Leeuwenhoek sein cabinet, in wel- 

 enen er wohl ein Duzent lackirter kastgen, und in diesen wolil anderthalf 

 hundert ob vermeldeter kleinen Futeralgen hatte, in deren jedem zwey klei- 

 nen sorte lagen. Als wir uns über diesen Vorrath wundeiten, und fragten, 

 ob er denn keine verkauffte, indem wir gerne etliche haben mochten, 

 sagte er; nein, bey meinen Leben nicht. Er war auch sehr geheim mit 



4 



