121 



Dat hij niet naliet, zoo spoedig doenlijk zijne dankbaarheid 

 voor de ontvangen onderscheiding kenbaar te maken, zal 

 wel geen verwondering baren. Reeds in de vergadering van 

 den 13den Maait 1680 rapporteerde Robert Hooke, dat hij 

 drie brieven van Leeuwenhoek ontvangen had, waarvan de eerste 

 betuigingen bevatte van zijn warmen dank aan den President 

 en de leden der Sociëteit, voor de eer hem aangedaan. De 

 tweede brief behelsde het bericht van ontvangst van het di- 

 ploma en vernieuwde betuigingen van zijn dank, en tevens 

 de verzekering van zijn voortdurenden ijver om de Sociëteit te 

 dienen, zoo veel hij kon en dat hij dit zou blijven doen, zoo 

 lang hij leefde; terwijl de derde weder eenige waarnemingen 

 van hem behelsde. 



En Leeuwenhoek 'heeft woord gehouden. Niet alleen, dat hij, 

 zoo als ik boven aanstipte, tot op 85jarigen leeftijd in geregelde 

 briefwisseling met de Sociëteit verkeerde, toen hij (20 November 

 1717) zoo het scheen voor goed afscheid er van nam, maar het 

 blijkt ook uit hetgeen ik in de „ Philosophical Transactions" van 

 na den bovengenoemden datum, tot op het jaar 1723, zijn sterf- 

 jaar, gevonden heb, dat zijn werkzame geest zich geen rust 

 gunde, vooral daar zijn verstand en oog ook nog in dat tijdsver- 

 loop helder bleef, hoewel zijne handen „ swak werden, ende een 

 weynig bevinge ondervonden" zoo als hij zich in dien brief 

 uitdrukte." 



In het 31ste en 32ste deel namelijk der „ Transactions" wor- 

 den nog een achttal brieven gevonden van de jaren 1720 tot 

 1723 (waaruit blijkt, dat hij dus gedurende een halve eeuw 

 met de „ Royal Society" briefwisseling gevoerd heeft), terwijl hij 

 nog op zijn sterfbed aan zijn vriend Johannes Hoogvliet 1 ) op- 

 droeg, twee brieven, die hij in den laatsten tijd geschreven 

 had, in het Latijn te vertalen en in zijn naam aan de So- 

 ciëteit toe te zenden. 



(George Cuvier. „Histoire des Sciences naturelles" 1841. Émile Blanchard 

 „Les observations au microscope" in de Revue des deux mondes 1868 

 p. 389".) 



') Johannes Hoogvliet was Heelmeester te Delft. 



