l l 25 



bewerkte vliegende arend, met den kop hemelwaarts gericht, ter- 

 wijl hij met de klauwen een schild vastklemt, waarop zijn fa- 

 miliewapen l ) zal gegrift geweest zijn, doch dat er in den Fran- 

 schen tijd is uitgehouwen, zoo als dit met al de wapenschilden 

 in ons land, op oude monumenten, waar deze vroeger heston- 

 den, het geval is geweest. Het is een schild van goud, heiaden 

 met een klimmenden leeuw van azuur, geton^d en geklauwd 

 van keel. Het schild gedekt door een schuim staanden helm, 

 waarop als helmteeken een vogelvlucht van goud en azuur, ge- 

 dekt met helmdekken van goud en azuur. Onderaan ligt eene 

 sphynx; dezelfde figuur, die ook voorkomt op de allegorische 

 titelplaat voor het eerste deel van de hrieven van Leeuwenhoek, 

 en waarvan de beteekenis is, volgens de uitlegging van deze 

 titelplaat door den dichter T. van der Wilt: 



„ Scherpzinnigheid, waarmede 

 't Verborge wert ontdekt, en 't duistere verklaart". . . 

 De dichter Poot maakte nog een ander gedicht „ter eeuwige 

 gedachtenisse" van zijn vriend Leeuwenhoek, waarvan de laatste 

 regelen dus luiden: 



„ O Leeuwenhoek, zoo blank van hart als hair, 

 Ter quader uur door 't straffe lot bemagtigt, 



Ziet uit uw graf, zie eens na hondert jaer, 

 Hoe door de faem uw glori wort bekrachtigt. 



Wy zullen, als de lente weligh bloeit, 

 En 't kille sneeu komt op 't gebergt ontdoien, 



Uw stil vertrek, uw rustplaets onvermoeit, 

 Met geurigh loof en versch gebloernt bestroien, 



Terwyl zult ge u vermaken in den rei 

 Der zaligen, daer andre starren lichteu. 



Vergeef my nu, dat ik weemoedigh schei 

 'k Zal in myn ziel voor u een eerzuil stichten. — 



En gy, die hier uws Vaders lyk betreurt, 

 Marye, eilaas! hoe schynt het heil verdvveenen ! 



Bewys uw rou: 't valt schaers een kint te beurt, 

 Zoo groot een' Helt en Vader te beweenen." 



') Van dit familiewapen maakte ik reeds melding op blz. 19, Noot. 



