122 L I B. IT. Y A S a: 



[m] & Galenus [«] aliter originis naturain confideravit , eamque ab 

 ea parte derivavit , a qua fanguinem ven» haberent : Eum Aretjeus[o], 

 Fallopius [p] &■ alii fecun funL Mira cum acrimonia haec lis agitata fuit , 

 quam nunc aeque favens utrique opinioni oblivio fepelivit : Et Cajpar qui- 

 dem HoFMANNUs [q] nihilo niinori animi contentione ante hos centum 

 annos Aristotelem defendit, quamolimpropatriaBRUTUs, autproTrojx 

 penatibus Hector pugnavit. Qui volet, de hac ingente olim lite Geor- 

 gium Segerum [y] audire poterit , aut Thomam RARTH0LiNUM[t]. 



Venani portarum omittimus , hadenus equidem ab aliis venae cavae ramis 

 diverfam , quod languinem fuum ad truncum communem non unico canali re- 

 vehat, fed in plurimos ramos , omnino arteriofo more dillributa , per nunierolil- 

 fimos alios furculos , fenfim ad venarum modum coUeclos, demum ad ca- 

 vam venam referat. Etfi aliquid adeo de arteriofa fabrica participat , cum 

 venis tamen fabrica, & ultimo fanguinis itinere conjunfla, in hiftoria de- 

 muni hepatis dicetur. 



Cava, vem, aortx fodalis, quam priori fedione contemplati fumus , anti- 

 quiifimis temporibus , & fuo ciun nomine , cognita fuit. Eodem nomine H i p- 

 pocRATico audori dicla eft [_n']. Sed eo tempore omnes grandes ven» 

 cavarum noniine ventitabant [x] , etiam ea , qus nunc fine pare dicitur [y ]. 

 Paulatim obtinuit, ut unice cava diceretur, quse ab hepate ad renes apophy- 

 fes mittit [z]. Vena cava in medio renum fpinas nervoCi prseterit , apud 

 ARisTOTELEM[]a] & pofterior aorta eft [_b~], ut rede dudum idem ob- 

 fervat. Cavam dixic Praxagoras [c]. Cava vena ab hepate fanguineni 

 cordi miniitrat , in fpina arteriae craiTae coextenfa , apud Aretjeum [d]. Se- 

 niibarbari ad grsccorum recentiorum pronunciationem ejus nomen Kili vel Cbili 



fcripfe- 



()H ) n. 8- p. 29. edit. Lallamantii. 

 (w) De Hlppncr. X3J Pluton. decret. L. VL Slc 



(0) Hepar venarum radicacio Ctirat. acitt. L. JL c. 7. & porro ibid. cap. 6. & d.e diitt. 

 cnrat. n. 1. 



ip) De partib. Jimilarihm c. 14. 



(^) OoDUs de Oddis in apologitt pro G a l e n L. IL 



{r)De thoruce L. IL c. 25. 26. apologi^ pro G a l e N ironice diiflse L. IL Sect. IIL c. ir. 



(f ) lit triitrnpho cordis Fiancof, 1654. 4- edito. 



(?) yhiat. tert. renovat. p. ^84- Teqq. 



(?£) L. de carnibui p. z^o. edit. Linden. 



(*) RuKUS (ippellat. part. coirp. hiim. L. I, p. 41. 



( J/ ) nici T.-!tiuV Twv y.ur Kviiuyrov n. 8- 



( 3 ) R u F u s ibid. 



( a) Uili. aniinul. L. I. c. 17. 



( b) Hij}. anim. L. IIL c. 4. 



( c ) Apud R u F u M L c. 



(*/) De curat. ir.orb. aciit. L, II. c. 7. 



