122 



Schistocheila borbonica St. Bot. Gaz., 1890. — 

 Dioica, robusia, olivacea, dense depresso-caespitosa. Caulis 

 parum ramosus, duriusculus, radicellisatro-purpureis arcte 

 repens. Folia contigua, oblique a caule patentia, ligulata, 

 decurvula, apice paucidentata vel medio dente longiore 

 apiculata, ceterum integerrima, margine ventrali recurvo; 

 lobuli dorsales dense imbricati, obovati, insertione vel basi 

 sua margini poslico folii approximatif apice oblique truncali, 

 angulo spina singula armato. Amph. caulina nulla. Péri- 

 anthia 3 mm. longa, cylindrica, pariete crassa (8 cell. in 

 medio infero) basifoliisintimisetamphigastrio brevitercon- 

 nata, apice multilaciniata, laciniis grosse dentatis ciliatisque, 

 convexo-conniventibus;/b/m floralia trijugacaulinissimilia, 

 margine tamen ut etiam Iobulus foliigenus argute spinoso- 

 dentata : amphigastria floralia quinque, infimum squamae- 

 forme, reliqua sensim majora magisque laciniata, superum 

 usque ad basin fere quadrilacinialum, laciniis linearibus 

 apiceque bifidulis vel dentatis. 



Bourbon. leg. Rodriguez. 



Schistocheila Neesii, cui simillima, differt foliis multo 

 longioribus angustioribusque, involucro valde diverso. 



Sine dubio Schistocheilis perianlbium verum (ut in 

 omnibus hepaticis ubi adest ex foliis et amphigastrio con- 

 flatum), adjudicandum est; calyptra cum perianthio alte 

 concreta (et apice pis tillis sterilibus coronata); perianthii 

 basis ergo valde carnosa est; haec est « fundus » caulis 

 autorum in Syn. Hepat. pag. 13. 



Schistocheila piligera St. Bot. Gaz., 1890. — 

 Sterilis. Laele viridis, depresso-caespitosa, flaccida, fra- 

 gillima. Caulis radiculis purpureis arctissime repens, 

 simplex. Folia oblique a caule patentia, contigua, tener- 



