( -i-H ) 



lato-veiTucoso , apotheciis tolls iiitus nigris vel nigrescenlibus. 

 — In montibus Galliae passim , sed facile coramixta cum L. con- 

 tigua, a qua forte non specie sit clistinguenda. Magis cognita est 

 forma ejus insignis, oxido ferrico tincta, siLACEAFr. L. E. p. 307, 

 L. S. exs. 408, DR. Alger, p. 272 (Lecidea silacea Ach. Meth. 

 . p. 48, L. U. p. 164, Sijn. p. 22, Whlnb. Lapp. p. 474, Scha;r. 

 Eiium. p. 116, L. H. 191 ; I., dubia Schair. Enum ibid. pr. p., 

 L. H. 190), thallo liEte ferruginoso-rufo vel-fulvescente granu- 

 lato-areolato , ad rupes graniticas et schistosas in montibus , 

 pr.Tsertim edilioribus , Pyrena^orum Vogesorumque ; etiam in 

 Algeria. 



70. li. tei^sellata Flk. D. L. 64, Anm. 4, p. 51 , Schair. Enum. p. 

 112; L. spilota Fr. L. E. p. 297, L. S. exs. 406. Similis est 

 adliuc hffcce Lecidece contiguce , at thallus ssepius albior, et apo- 

 Ihfcia intus alba ( « excipulo annulari » Fr. h. e. hypolhecium 

 totum infra incolor). — Ad saxa in montibus editioribus Gallia; 

 rarius, nee magis videtur diversa a L. conligiia quam enteroletica 

 a L. parasema. Occurrit quoque L. iessellata thallo ferro colorato 

 {L. daphiena Smrf. Lapp. p. 145 pr. p., L. paUido-cinerea Flot. 

 ex Zw. in litt.). Varietas minor, thallo magis lajvigato tenuiore , 

 apotheciis atris eximie opacis, satis confertis , est L. polycarpa 

 Smrf. Lapp. p. 149, Fr. L. E. p. 305; sporse ejus sunt ellipsoi- 

 deK , longit. 0,011-14 millim., crassit. 0,005-7 millim. (ut in 

 typo). L. goniophila Schser. Enum. p. 127, L. H. 531, est itidem 

 hujus forma thallo evanescenle, apotheciis minoribus, ad saxa 

 gneissacea erratica a eel. Montagne circa Perpinianum lecta, ex 

 Schser. 1. c. 



71. li. albo-eoei'Mlesceiis Fr. L. E. p. 295 (modo lypica), L. S. 

 e.rs. 374, Nyl. /,. Mt. D. 54; Lecidea cyanea Flk. in hb. Moug.; 

 L. coriligua var. cyanea Schser. Enum. p. 120; Lecidella prui- 

 nosa Kccrh. S. L. G. p. 235. Similis etiam hsac L. rontiguce, 

 modo apotheciis innatis planis humidis epithecio rufescente , 

 siccis intus albis ( « excipulo annulari )^ Fr. ); thallus plerumque 

 conlinuus cinerascens , interdum rimoso-diffractus. — Ad rupes 

 ' in Gallia cum Lecidea contigna passim. Ferro tincta (Fr. L. S. 

 e.TS. 375) est L. daphmia Ach. L. U. p. 165, Syn. p. 22. Thallo 

 evanescente evadit /.. lithnphila Ach. .*>//». p. 14. Forma hue 



