286 



ritis non sine laude receptas edidissem , a clarissimo 

 scriptore Henrico Cotta ad scholam suam saltuariam voca- 

 tus sum , ut juvenes ibi congregatos unguis recentioribus 

 et stilo curiae , si dicere fas est, pariterque in arte gladi- 

 atoria instruendos susciperem. Triennio suavissime ibi per- 

 acto ad examen solenne et rigorosum in urbe Herbipolensi 

 a me subeundum profectus sum, ubi inter LXII candidatos 

 primum locum occupavi, quod quidem examen tali successu 

 absolvi, ut post paucos menses jam a regimine Archiducis 

 Ferdinandi secretarii munere rei saltuariae me ornalum vi- 

 derem. Sed hujusmodi vitae id est sedendi rationem ego ferre 

 non potui. Medicorum peritissimorum complures unanimiter 

 declaravere, sine maximo sanitatis detrimento diutius me in 

 urbe maneiü non posse. Hanc ob causam obtulerunt mihi 

 munus forestarii sive inspectoris silvarura Roedleinensium, 

 prope ripas Moeni silarum. Tredecim annis ibi peractis 

 in locum domicilii mei praesentis (Kleinwallstadt) me trans- 

 miserunt. — — — — — 



Plus decem, ni fallor, diplomota a diversis Germaniae 

 societatibus ad me pervenere, nee dubito, quin filiae meae 

 tarn egregia aestimationis publicae documenta, lapidum 

 instar pretiosorum, in perpetuam patris dilecti memoriam 

 sint conservaturae. 



Multis scriptoribus felicior nunquam odio ac maligna 

 atrocitate judicis critici laesus sum. 



Satis vixi ! Canescunt capilli, • vires deficiunt, pedes 

 haesitant, ipsaeque manus, has lineas exarantes, mox erunt 

 tremulae. Non de arte venandi in posterum loquar, sed 

 de arte moriendi.*' 



Sit terra tibi levis! 

 Sommersdorf, den 9. September 1861. 



Johannes Jäckel^ 



Pfarrer. 



