434 DE SENE VERONENSI. 



DE SENE VERONENSI. 



Felix qui patriis aevutn transegit in agris , 



Ipsa dooms puerum quern videt , ipsa senem ; 



Qui baculo nitens , in qua reptavit arena , 

 Unius numeret saecula longa casae 1 



Ilium non vario traxit Fortuna tumultu , 



Nee bibit ignotas mobilis hospes aquas : 



Non freta mercator tremuit , non classica miles ; 

 Non rauci lites pertulit ille fori. 



Indocilis rerum , vicinae nescius urbis , 



Adspectu fruitur liberiore poli. 

 Frugibus alternis , non consule, computat annum ; 



Autumnum pomis , ver sibi flore notat. 



