296 L'ABBfc MASSIEU. 



Insinuans, vegeto membra irrigat omnia succo. 

 Saepe etiam e fundo quae sursurn purior aura 

 Exiliit, totis illam excepere trahentes 

 Naribus : in dulci tanta est nidore voluptasl 



Jamque hie restabat nostri pars altera coepti , 

 Divini occultas laticis recludere vires. 

 Eximias sed quis speret comprendere dotes, 

 Et tarn magna sequi miracula posse canendo? 

 Namque ubi secreto penetravit in ilia lapsu , 

 Intus agens sese , vitalem in membra calorem 

 Inspirat , laetumque afflat sub pectore robur. 

 Turn , si quid crudi est , admixto concoquit igne , 

 Occultasque vias paulatim , et tenuia laxat 

 Spiramenta , quibus se trudat inutilis humor, 

 Et totis fugiant morborum semina venis. 



Quare agite , o ! vestrae vobis si cura salutis , 

 Vos queis propendet triplex in pectora mentum , 

 Qui tardum magno trahitis molimine ventrem , 

 Vos decet imprimis calido indulgere liquori. 

 Namque malam humorum, quae vestros obruit artus, 

 Colluviem coquet , et sudoris corpore toto 

 Proliciet rivos : nee longum tempus , obesi 

 Paulatim tumor incipiet decrescere ventris , 

 Oppressosque artus injusta mole levabit. 



Felices populi , quos primo lumine Titan 

 Aspicit exoriens 1 Hie Bacchi largior usus 

 Non unquam nocuit ; laticem libare Lyaeum 

 Lex et sacra vetant; Caffaeo hie vivitur ; ergo 

 Hie laetis agitant florentes viribus aevum , 

 Et quid siut morbi , ignorant, quid filia Bacchi, 

 Lautitiaeque comes Podagra, et quae fcedere pacto 

 Innumerae nostrum pestes grassantur in orbem. 



