( 451 ) 



(I Gualterus Magolonensi!- cpiscopus ct S. C. R. Icgatus dilectis- 

 simo consanguineo suo Roberto insulaiio prcposito, et universisejus- 

 dem ccclesie canonicis in Domino salutem. Cum vobiscum dudum 

 apud lusulam moraiemur, concaiioniciis vester llcscclinus, inter 

 alia verba que nobiscum familiariter habuit, cepit diligenter inqui- 

 rere de floribus psalmorum quos a s. raemoria; Letberto (Lamberto) 

 olim canonico vestro, postmodum S. Rufi abbate, audicrat exceptos, 

 etinunum collectos. Cui nos, in quantum ex ipsa scriptura percepi- 

 mus , qui ct religionem et intentionem illius beati viri novimus, 

 respondimus animum suum in hoc opere fuisse, et quod moribus corri- 

 gcndis magis asset ecclesie Dei necessarium , hoc tantum de diversis 

 expositoribus traheret, et in duobus corporibus poneret. Magnam 

 quippc et dilTusam expositionem super psalmos a B. Augustino 

 editam noverat a Cassiodoro et reliquis ecclesite Dei doctoribus. Sed 

 qui totus igne divini amoris inflammatus coelestibus inhiabat, et, in 

 animarum lucro , temporalibus curis omnino postpositis, tantum 

 intendebat, totum studium et ingenium suum ad hoc vertit ut 

 omnipotenti Deo, sive scribendo, sive loquendo , quas posset 

 animas adquireret, quod studiosus lector in eisdem tloribus animad- 

 vertere potest. Audito itaque beatissimi viri studio , audita etiam 

 utilitatc illius lectionis, cepit vehementer idem vester concanonicus 

 prccibus instare ut si quem locum familiaritatis, si quam gratiam 

 apud nos obtincbat , aut totum, ant partem illius operis per nos habere 

 mererctur ex permissione nostra illud psalmi frequenter replicaus : 

 memento verbi tui servo , in quo mihi spem dedisti. Verum nos , 

 occasionc cure pastoralis et nobis injuncte legationis , in multis et 

 diversis negotiis ex tempore occupati , desidcrium et permissionem 

 nostram implere hactenus minirae potuimus. Cstcrum karitas ilia 

 qua vos in Deo et propter Deum diligimus hujus debiti nos nequa- 

 qnam sinit esse immemores. In duobus igitur corporibus, sicut ab 

 illo s. viro iidem flores excepti sunt et divisi , non sigulariter alicui 

 persone, sed toti ecclesie vestre mittimus, fraternitatem vestram 

 presenfibus litteris adhortantes quatenus semper memores vite illius 

 dudum alumni vestri et stndii , eamdem scripturam et frequenter le-- 

 gatis et memoric commendctis, tanti viri conversationcm ante ocnlos 



