' " — 105 



fed verbis ob brevitateni obfcurioribiis Arifto- 

 teles tradiderat hiftoriae animalium 4 c« 9, quem 

 locum copiole fum interpretatus in Phyliolo- 

 giae Amphibiorum Specimine I p. 20 — 2G 

 Falfum tamen eit, quod ibi p. 2{} pofui, ranam 

 jnarem, dum clamat, maxillas naribus tenus 

 aquae immerfas et bene claufas habere, nc 

 aqua ingredi fauces, nec refpirationem per na« 

 res factam impedire poilit. Contra exferto 

 capite atque ore aperto vocem ranae edi mo- 

 nuit Ilarderus in Apiano p. 10 qui Ariftote- 

 lem taxabat vulgari interpretatione falfus. 

 Scilicet fuum rana yoa^ claufo ore inflatisque 

 buccarum linubus videtur pofle proferre, con- 

 tra f^jenEJtexg? fuum vix aliter edere poteft, nifir 

 aperto ore et lingua palato applicata, ut qui 

 fonuni eum voluerit imitari, experietur. Ve- 

 licas buccarum ranae etiam arboreae peregri-^ 

 nae aliquot gerunt, in quibus nexum earum 

 cum lingua et larynge nondum exftitit qui 

 tam accurate explicaret, quam in efculenta ra- 

 na mare fecit Camperus. Aliae ranarum fpe- 

 cies guLirem veficam, dum clamant, inflant, 

 uti vulgaris noftra arborea. Vocem ipfam iin- 

 guLnrum fpeiierum non folum varia fonorum 

 gravitas et intervalla diftingiumt, fed creant 

 etiam vel adjuvant vel denique variant velicae 



buc- 



