— — — II 



iilli qtiod moiTa laedere falamaniHrani vel iclco 

 recte nec^avit, quod millo injinia^e <rcnero ad 

 mordrnduni potiiit provocari. .^^ttulit cliani 

 exempla homirunn, qui aquam^ in qua faLi- 

 mandrae vixerant, impime dcgufiarani; deni- 

 que falivam lactcam papillis glandulainm emav- 

 riantem, praeler odorem naTibus fatis^inimi^ 

 cum, nihil admodum Iiabcre, quo contactum 

 corpus laedat, expertus afFirmat. ^ 



Pofi Wurfhainium Gallus Perraitus, anna 

 1633 mortuus, quiTiullam operae civis noitri 

 notitiam habLiille videtur, mliris et feminafe 

 fahmiandrae terrcftris dillcctioncm inftituit, 

 partiumque interniirum onmium' clefcriptio^- 

 nem ct picturam in ^lterius Voluminis ( Mef» 

 moires pour rhiitoire naturelie des Animaux) 

 tabulis 75 et 76 propofuit, multo majorem di*- 

 ligentiae et elesantiae laudem' nreritus. Ca- 

 put is falamandrae grandius, quam lacertis in 

 reliquis, crailius, pianimi , oculis non protu- 

 bcrantihus et introrfum mobilibus roltroquc 

 lato ranas referre annotavit; eodcm pertinet 

 unguiiun defectus , linguaque hrevis , teres, 

 rnaxiilae inferiori annexa, Aurium apcrtu- 

 ram cute communi obtectam habet, uti ciia- 

 maeleon et crgcodilus. Dentes feu maxilia- 



run.i 



