— 179 — 



jacens super grabatum , aliquando flebat amare , et 

 interrogantibus suis ministris et servitoribus decla- 

 rabat et dicebat quod ejus fletus proveniebat ex 

 meditatione et cogitatione peenarum et cruciatorum 

 pro suis delictis et peccatis in inferno ; aliquando 

 ridebat et laetus tamquam bilans facie apparebat, et 

 interrogatus dicebat quod delectabatur super gaudiis 

 praeparatis diligentibus Dominum. Àccidit autem quod. 

 ipso existente paralitico , quidam ejus religiosus no- 

 mine Folco , filio (sic) comitis Ingerranni Pontivi , 

 litteras impetravit ab Henrico rege ut ipse intraret 

 regimen pastoriale hujus ecclesiœ -, et ut melius com- 

 placeret dominis temporalibus provinciae instituit fieri 

 maximum convivium in refectorio bujus ecclesiae et 

 invitavit eos ad convivium pretiosum. Quo audito a 

 dicto Ingerranno abbate , se transferre et portare 

 praecepit juxta hostium refectorii et excommunicavit 

 omnes présentes , quia auctoritate apostolica omnis 

 justitia ecclesiastica pertinet abbati bujus ecclesiee 

 absque contradictione; et omnes timuerunt, et timoré 

 et verecundia exierunt, et dictus Folco omnibus re- 

 nuntiavit et ad dignitatem abbatialem ulterius non 

 procedendo. Quœ omnia renuntiavit dictus Inger- 

 rannus abbas régi Henrico et super currum erga 

 ipsum se transferri jussit : quo mortuo, dictus Folco 

 efectus est abbas Foresti-monasterii post decessum 

 dicti Guidonis. Cujus Ingerranni Sapientis mors de- 

 nuntiatur cuidam abbati nomine Ricbardi de Verdun, 



de cette épitaplie ne sont point ceux que nous donne Hariulfe, 

 Spicilège, p. 337 : 



Mutisoleum liic patrern recolentlum rite GuiDONEIH 



Scluptus IiU-.'Ih], monslrat habere lapiï. 



