— 189 — 



posuit unum oratorium in nomine beati Gratiani 

 fundatum, et in sylva Augi gallice Eu unum in no- 

 mine beati Martini. Et boris quibus divina decanta- 

 bantur in ecclesia S li Ricbarii, semper genibus ilexis 

 stabat in oratione secum reliquias sanctorum deferens, 

 ac si praesens et personaliter interfuisset in sua dicta 

 ecclesia. Parum dormiendo, continue jejunando, con- 

 tinue missam qualibet die celebrando in ortu solis ; 

 et in noctibus Nativitatis Domini , in die Passionis , 

 Paschœ, in nocte Ascensionis, Pentecostes, Trinitatis, 

 Joannis Daptistœ, Pétri et Pauli, antequam quidquam 

 comederet aut biberet, in ecclesia absque intermedio 

 psalterium legebat Davidicum; aquam puram bibebat, 

 panem siliginis et non frumenti cum parvo pisce 

 comedebat , et super scamnum unum jaccbat et dor- 

 miebat : et non obstantibus illis , ab omnibus vide- 

 biitur repletus vino et epulis splendidis , semper 

 hilaris , ridens et non tristis , sanguinei coloris et 

 completionis in bumanis bene dispositee. Et cum 

 affluentia apud eum procedebant peccatores ab eo 

 sacramentum pœnitentiae et conl'essionis obtinentes : 

 et ecclesia S' 1 Ricbarii erat unus locus aptus , con- 

 veniens et denominatus, qui dicebatur confessionis et 

 misericordiœ. Quibus de causis, evocatus est persona- 

 liter et citatus ad curiam Romanam : ad quam sibi 

 assignatam comparuit, et inobviam venit ei summus 

 pontifex , qui ei dédit osculum pacis , interrogando 

 eum super suis prœdicationibus et confessionibus et 

 de causis iv*oventibus. Qui responsum dédit sic : 

 « Eos qui ducuntur ad mortem liberare non cesses, 

 et scienti bonum et non l'acienti , peccatum est i 11 i ; 

 ut si quis converti fecerit peccatorem ab errore viae 



