— 191 — 



samo, et oculis carneis suis viderunt personas cœlicas 

 igné succensas super altare S' 1 Salvatoris, S li Richarii, 

 S ,; Stephani -, et in regressu dabant laudem Deo et 

 salutabant corpus S' 1 Richarii denotando ei in poste- 

 rum signum immortalitatis. Et tempore dicti Gervini, 

 casu fortuito, ecclesia succensa est igné accidentali , 

 ita quod teetum piombeum combustum est , et ex 

 omnibus reliquiis non remansit quidquam quod non 

 fuisset deportatum, salvatum et extractum a religio- 

 sis, excepto corpore beati Vigoris, quod remansit in 

 loco suo inustum et illsesum nec tantum ab igné. Et 

 unus servus domesticus ascenderat super summam 

 turrim ut coarctaret et extingueret ignem; cadens de- 

 orsum in medio ignis et flammae, perambulavit usque 

 ad corpus S' ! Vigoris illaesus , sanus et inustus. lsto 

 tempore , quidam vir de Tornaco jacebat caecus in 

 monasterio S' 1 Pétri Corbeiensis , et de nocte vidit 

 in spiritu quemdam antiquum et veterem bèminem 

 dicentem sibi : " Vade ad monasterium Centulense 

 et recuperabis lumen; » quod fecit et venit in hune 

 locum ; et de nocte iste antiquus eradicavit pillos 

 supercillorum suorum removendo ponderosum san- 

 guinem, et inde factus est sanus et videns. Sed fures 

 in regressu laverunt (sic) ejus sororem, qua de causa 

 obcœcatus est et intravit in eo frenesis : et sui mi- 

 nistri iterum adduxerunt eum in hune locum, in quo 

 iterum factus est sanus. Quidam alius caecus vidit de 

 nocte claritatem circumamictantem corpus S li Richarii, 

 et ex illa visione factus est videns , et abjectae sunt 

 tenebrae ab oculis ejus pro aliquo tempore ; et quia 

 ingratus non reddendo gratiarum actiones remeabat, 

 factus est cœcus iterum ; confessus , vidit prœdictam 



