— 201 — 



Se regnarc putans per pontiiicatus Iionorem , 



Ecelesiam sancti dire spoliando patroni. 



Se nunc exaltât, monachorum de grege saltat, 



Se faciens magnum fert fratribus undique damimm. 



Obvius est Christus ; prosternitur bine inimicus, 



Omnia quae caepit cum damno jure reliquit. 



Omnibus est hostis, sed pluribus undique notis 



Quos exaltavit, bos postea prœcipitavit ; 



Sancti Richarii res multas dilapidavit. 



Exosns monachis , cunctis exosus aniieis, 



Pessimus atque sibi qui nollet velle videri , 



Ad reprobum tandem certavit tendere linem. 



Et quia simul et semel tendebat pedum pastorale 

 Ambianensis ecclesie et hujus cœnobii, nec se corri- 

 gebat , sed obstinatus gravamina , damna quœrebat 

 liiiic ecclesiae, consilio habito a Guidone comité Pon- 

 tivi et nobilibus vavassoribus et hominibus ligiis 

 hujus loci, et maxime ab archiepiscopo et canonicis 

 Remensis ecclesiae, fuit determinatum nos omnia ista 

 mala notificare papse Urbano tune tenenti consilium 

 (sic) générale in Claromonte Alverniae. Qui citare et 

 evocare fecit eum personaliter ; qui in persona in- 

 crepavit ei mala sua et vocavit eum carnificem 

 ovium Jesu Christi et dissipatorem bonorum Dei , 

 sententialiter privando eum a regimine hujus eccle- 

 siae , dicendo : « Sufficiat tibi possidere ecelesiam 

 » Ambianensem , in qua intrasti cum difficultate et 

 ut vulpes , in qua régnas ut leo : » deditque nobis 

 potestatem eligendi novum abbatem anno Domini 

 1076°. Sed semper ambulans cum cautella, precibus, 

 donis et alienationibus rerum hujus ecclesiœ , per 

 annum completum omnia ista siluit et tacuit , et vix 

 per relationem dicti archiepiscopi et cleri Remensis 



