motusPlanetarum. 31 



bus erit valde parvus , fi quidem excentricitas q non 

 adeo fuerit nocabilis. Cognitis igitur viribus T & S 

 cum anomalia vera, hinc facile colligitur, quantum 

 excentricitas intervallo minimi tempufculi dt immute- 

 rur , quemadmodum ex formula pracedente variatio 

 femiparametri^o inotefcic. 



§. XXXIV. Hinc etiam definiri poteft variabilitas 

 axis tranfverfi elliplis , cum enim ejus femiffis fie =^—^~ 

 erit ejus differentiale : 



, ,, (1 — qq) dp-\- 1 p q d q 



d.7=n— t.-Vs;).; ~- 

 Quod fi jam valores pro dp &c dq inventi fubftituantur, 

 reperitur redu&ione rite fada: 



d. r^ = — y~^(y {T—qlTcof.v+ SJln. v )').'.' 

 Quare fi femi-axis tranfverfus ponatur = /-, ut fit r = 



i^Yi , Ob <0$J* = rr\/ }, fict 

 r rd t _, 



' TyTp (■* — <J (Tcof. v ■*■ S fin. v)), feu 



, r rd r 



fYip 



Unde } fi femi-axis tranfverfus medius ponatur = a , net 

 7 = 7-*- ffy~T p ( T — 1 (Tcof. v -+- Sfin. v) ), 



§. XXXV. Denique mutatio inftantanea lines abfi- 

 dum eft indaganda, cujus longitudo cum fit = <p — v, 

 erit ejus incrementum tempufculo dt ortum = dtp — 

 dv. Verum invenimus: 



J,,— ,/^'./i - , *dt{Scof.v[l — <]Cof.v)—Tfin.v{l — qcof.v) ) f 



\ 



