ti Investigatio perturbationum 



Unde collijrimus 



T ( l — qcof.v)f,n.v „ r , l/i__ _ 



di — jv^i-u ^ hco , v scof.v) y T/ >~ 



p (_Z>-JL_ ^ Tfvu v — S cof. v)Y\ P , five 



fl V 1 — 5 coj. V J 



Hinc igitnr patet motum linex abfidum eo fieri notabi- 

 liorem , quo minor fueric cxcentricitas q > qua evanef- 

 ccnre etiam in infinitum abire videtur. Verum notan- 

 dum eft, quo minor fueric excentricitas , eo minus re- 

 ferre verum linex abfidum locum nolle. 



§. X X X V I. Poftremo ad eadem element* rcducere 

 porerimus xquationum principalium (§. XXI) binas 



pofierioresj cumenim fit dq=%~ >/\p erK inv == FV^p » 

 mutationes momemanex, quas cum linea nodorum turn 

 inclinatio orbitx ad planum fixum fubibunt, ica per tem- 

 pufculum minimum dt erunt exprefix : 



Unde latitudo 4 itadefinitur in fit tangA'=sJin.<<t— *)i**g G. 

 Hie quidem partes adfunt a viribus perturbatricibus non 

 pendentes, verum hoc inde venic, quod vim quadratis 

 diftantiarum reciproce proporcionalem in piano fixo 

 afl'umfimus. Sienimea, uti rei natura poftulat, fecun- 

 dum diftantiam veram R C aflumatur , ittx partes a vi 



. R tollentur, id quod in appiicatione fiet manifeftum. 



SECTIO III. 



