MOTUS PlANETARUM, 



33 



S E C T I O III. 



Invefligatio Virinni qiiibus motus Planetce 

 principalis ab aclione alius Planetce per- 

 turbatur. 



§. XXX VII. v_> um perturbationes , quibus pla- 

 nets principales fe mutuo afficiunc , lint vehementer 

 parvs , dum uniufcujufque planetac perturbationes in- 

 veftigamus , motuin reliquorum tanquam regulis Kep- 

 pleri perfecte conformern fpectare iicebit: tantillus enim 

 error, qui hac ratione in motu planets perturbantis ad- 

 mitritur, in effectu multo minerem, hoc eft evanefcen- 

 tcm producere eft cenfendus. Quoniam igitur qusftio 

 ad planetas principals adftringitur, pun&um fixum C 

 in centro folis aflumi convenietj Sc quia motus planets 

 perturbantis in piano fieri poteft judicari , hoc ipfum 

 planum pro piano illo fixo, ad quod motum planets 

 turbati referre conftituinuis , commodiflime affumemus. 

 Cum enim invenerimus. quomodo motus iftius planets 

 refpectu hujus plani immutetur , facile ent perturbatio- 

 nes ad quodvis aliud planum in ccelo fixum traducere, 

 ficque inconftantiam , cui planum orbits planets per- 

 turbantis eft obnoxium, exuere. 



§. X X X V 1 1 1. Conveniat igitur planum tabuls cum 

 piano orbits planets perturbantis , in quo Cfit centrum 

 folis , & CA re<fta inde ad fixum coeli pundum duda, FlG - 1L 

 unde longitudines numerentur. Ad datum ergo tempos 

 i planeta perturbans fit in hujus plani punclo V ", a quo 

 duda reda C V, ponacur : 



Prix de 1756. E 



