48 Investigatio perturbationum 



tatcs tuto negligi poflint. De Mercurio quidem & Martc 

 hie dubium tuboriri poflet , quorum planecarum excen- 

 tricitas eft maxima, e contrario eorum mafix tarn funt 

 exigux prx mafia Solis , ut totx percurbacioncs indc 

 oriundx fere contemni queant. Quamquam autem in 

 reliquorum planetarum motu proprio decerminando qua- 

 dracum excencricitatis perperam negligeretur , unde ple- 

 rumque effeclns facis fenfibilis oriri folet , tamenfi per- 

 turbationes qua: ab ejus actione in alios planetas redun- 

 dant , inveftigencur, quoniam efFectus quadrati infuper 

 per fraclionem n mulciplicacur , is plane omnino im- 

 percepcibilis reddetur. Hinc quantitates e & q hujuf- 

 que quantitaccm median) k tamquam tarn parvas aflli- 

 memus, ut in perturbationum inveftigatione earum qua- 

 drata certe ac plernmque etiam ex ipfx tuto rejici queant, 

 quod dum evolutionem inftituemus , clarius perfpi- 

 cietur. 



§. L X I. Neque tamen pro planeta perturbato ex- 

 centricitas q nimis parva concipi poteft fed faltem tarn 

 magna , ut mutationes quas ipfi actio reliquorum pla- 

 netarum inducere valet, prx tota ejus magnitudine tan- 

 quam minimx fpedari queant. Qum enim formula pro- 

 grefiionem aphelii exprimens divifa fit per q , evidens 

 eft fi valor ipfius q nimis efiet exiguus, ac fortafle in- 

 terdum plane evanefceret , motum aphelii maximis dif- 

 ficultatibus impeditum iri , ita ut fi talis cafus in mundo 

 exiftcret , vix quicquam ex noftris formulis concludi 

 liceret. Verum hie iterum ad infigne noftrum commo- 

 dum ufu venit , ut nullius planetx excentricitas tarn 

 fit exigua , ut inde quicquam nobis fit extrimefcendum. 

 Cum enim Veneris excentricitas fit omnium minima , 

 nullum tamen eft dubium > quin mutationes , quas ea 

 unquam ab a&ione reliquorum planetarum fubit, prx 

 ejus valore medio quafi evanefcant. Quare fi valor me- 

 djus excencricitatis q ponacur = k , differentia inter k 



