56 Investigatio Perturb atiokum 



SECTIO V. 



Evolutio formularum differ entialium in fenes 

 Jecundum jinus cofinusve angulorum funpli- 

 citer progredientes. 



§. LXXIII. Vuoniam defeftus Analyfeos ne- 

 ceffitatem nobis imponit omnia integralia, quibusopus 

 eft, per feries fecundum Gnus cofmusve apgulorum fim- 

 pliciter progredientes exprimendi , iimilem formam fin- 

 gulis formulis difFerenrialibus induci opportet. Cum igi- 

 tur primum pro planeta perturbante fit y = t=t;~" » 

 erit terminos qui quadratnm excentricitatis e altioref- 

 que poteftates involvunt omittendo : 

 y = c ( n- e cof. u) ; & j-. = £ ( i— i e coj. u ). 



Deinde cum fit d$ = du = aiaVac , habebimus 



yy. 

 d = d u = ffy d a> (i — 2 e cof.u). 



Quia enim hujus motus ratio tantum in perturbationes 

 ingreditur non opus eft has formulas accuratius evol- 

 vere. 



§. LXXI V. Simili modo cum pro planeta pertur- 



bato fie x = — > erit : 



1 — q COj. V 



j; = 77 (' -*- i 7 7 — iqcof.v + kqqcof.zv), 

 in qua nihil eft neglechim. Hac igitur erit utendum, 

 ubi non proprie quxftio circa perturbationes Verlatur, 

 ex hac enim formula > etiamfi nulla contingent pertur- 



batio, 



