motus Planetarum. 6/ 



S E C T I O VI. 



Inveftigatio incequalitatum quibus ipfa orbita 

 cujufque Plane tee ab aclione rcliquoruni 

 Planetamm perturbatur. 



§. L X X X I X. V^ u A m v i s igitur motus cujufque 

 Planets ab aclione reliquorum perturbetur , is nihilo 

 jninus fecundum ellipfin, in cujus alcerutro foco Sol 

 verfetur , fieri concipi potefl , dummodo hax ellipfis 

 tanquam variabilis tam racione magnitudinis & fpeciei 

 quam ratione fitus linear abfidum confideretur. Aique 

 lib perturbationum reprsfentatio Aftronomorum initi- 

 tuto maxime conveniens videtur, qui dum calculo el- 

 liptico jam funt affiled , huic curvs inhsrere malunt, 

 quam alias curvas magis perplexas in calculum Aftro- 

 nomicum admictere. Quod propoiltum cum adeo in 

 lima fequi foleant , etiamfi ejus aberrationes a motu 

 elliptico fint enormes , id mulco magis in motu pla- 

 netamm principal urn retinebitur, quemadmodum etiam 

 Aftronorai eorum orbitas jam mobiles affumferunt con- 

 tra indolem motus proprii Keppleriani. 



§. XC. Ac primo quidem vidimus parametrnm orbits 

 cujufque planets ab aftione reliquorum continuo im- 

 mutari. Notari fcilicet debet ejus valor quidam medius, 

 a quo verus mox in excefiu mox in defeclu difcrepet; 

 ita valorem medium femiparametri orbits planets , de 

 quo qusritur, hie Jittera b defignamus, dum littera p 

 pro quovis tempore ejus valorem verum deuotat. Quan- 



